به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ خشت اول گر نهد معمار کج، تا ثریا میرود دیوار کج، حکایت امروز گود رهاشده خیابان فهمیده در محله الهیه زنجان است؛ البته با این تفاوت که اینجا نه خشت اولی درست بر زمین نشست، نه دیواری قد کشید؛ فقط چالهای دهان باز کرد و قصه کج سلیقگی و رهاشدگی تا ثریا بالا رفت. گودی که قرار بود روزی پمپ بنزین شود، اما حالا بعد از مدتها فقط به حال خود رها شده است؛ نه پر میشود، نه ساخته میشود، نه کسی مسئولیتاش را گردن میگیرد.
بیشتر بخوانید
این گود رها شده امروز در دل محله الهیه چیزی شبیه یک زخم باز است؛ زخمی که هر روز عمیقتر میشود و هر بار بیشتر از قبل، چرک بیتدبیری مسئولان را به رخ مردم میکشد. شاید هم بعضی از مسئولان با خودشان گفتهاند چون این شاهکار دقیقاً روبهروی آتشنشانی است، اگر روزی اتفاقی افتاد، برادران آتشنشان در یک چشم بر هم زدن خودشان را میرسانند! غافل از اینکه وظیفه مدیریت شهری پیشگیری از حادثه است، نه تماشای خطر تا لحظه وقوع.
این گود پروژهای است که ظاهراً مجوزش باطل شد، اما خطرش همچنان پابرجاست؛ انگار در این شهر فقط مجوزها باطل میشوند، نه بیمسئولیتیها. حال سوال اساسی این است که زمانیکه این زمین برای احداث پمپ بنزین مناسب نبوده، اساساً چرا مجوز گودبرداری صادر شد؟ چه کسی مجوز داد؟ بر چه اساسی؟ و وقتی بعدتر مشخص شد پروژه فاقد شرایط لازم است، چرا همان نهادی که توان لغو مجوز را داشت، توان جمعکردن این وضعیت را نداشت؟
این گود امروز فقط یک گود معمولی نیست؛ نماد پروژههاییاست که با عجله آغاز میشوند، بیسرانجام رها میشوند و در نهایت، دود بیتدبیریشان فقط به چشم مردم میرود. رهگذران هر روز از کنار این شاهکار نیمهکاره عبور میکنند؛ گودی که بخشی از پیادهرو را بلعیده و منظرهاش بیشتر شبیه لوکیشن فیلمهای آخرالزمانی است تا یک محله شهری چرا که شبها تاریک و ترسناک، روزها زشت و خطرناک؛ سهم مردم الهیه از یک پروژه نافرجام همین شده است. حالا بعد از این همه مدت، هیچکس دقیق نمیگوید مسئول پرکردن، ایمنسازی یا تعیین تکلیف این زمین چه نهادی است. هر دستگاهی توپ را به زمین دیگری میاندازد و در این میان فقط مردماند که هر روز کنار این خطر زندگی میکنند.
پیشنهادی که البته با کمی طنز تلخ همراه میشود، این است: اگر واقعاً قرار نیست این گود تعیین تکلیف شود، حداقل کاربریاش را عوض کنید؛ زورخانهای، استخری، یا مجموعهای ورزشی بسازید تا لااقل بعد از سالها مردم احساس کنند در این زمین چیزی جز بیبرنامگی ساخته شده است، به هر حال از ما گفتن بود زیبنده بزرگواران نیست پروژهای با آن همه سر و صدا آغاز شود و در نهایت، مدتها فقط بهعنوان یادگار بیتدبیری و قاب ثابت رهاشدگی جلوی چشم مردم خاک بخورد.
افکار عمومی فراموش نمیکند. مردم هر روز این گود را میبینند، هر روز وعدهها را به یاد میآورند و هر روز بیشتر از خود میپرسند: مسبب این گود چه کسی بود؟ چه کسی رهایش کرد؟ و چه کسی قرار است پاسخگوی خطرات احتمالی فردا باشد؟
راستی نظر شما چیست جناب مسئول؟
نویسنده: فرشته محمدی، فعال رسانه.
انتهای خبر/