حضور عاطفی فرزندان نیاز اصلی والدین سالمند است

زهرا ملکی در گفتگو با خبرنگار گروه احتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ با بیان اینکه تنهایی سالمندان، تنها به معنای نبود همراه در یک خانه نیست، گفت: بلکه احساس دیده‌نشدن، نادیده‌گرفته‌شدن و قطع ارتباط با خانواده، دوستان و جامعه است. 

بیشتر بخوانید

• برگزاری دوره مربیگری سالمندان در زنجان

وی گفت:‌بسیاری از سالمندان، به‌ویژه پس از بازنشستگی، فوت همسر، مهاجرت فرزندان، کاهش توان حرکتی یا ابتلا به بیماری‌های مزمن، بیش از گذشته در معرض این احساس قرار می‌گیرند.

این کارشناس با اشاره به اینکه این مسئله می‌تواند عوارض جدی روانی و جسمی به همراه داشته باشد، اظهار داشت: افسردگی، اضطراب، اختلال خواب، کاهش انگیزه برای مراقبت از خود، فراموشی و تشدید علائم بیماری‌های جسمی از جمله پیامدهای تنهایی طولانی‌مدت در سالمندان است. سالمندی که ساعت‌ها و روزها بدون گفتگو، حضور اجتماعی یا فعالیت معنادار می‌گذراند، به‌تدریج ممکن است احساس کند دیگر نقشی در خانواده و جامعه ندارد، احساسی که گاهی از خود بیماری نیز آسیب‌زننده‌تر است.

وی تصریح کرد: خانواده‌ها نخستین حلقه حمایت از سالمندان هستند، یک تماس تلفنی روزانه، دیدار منظم، گوش‌دادن با حوصله به خاطرات، مشارکت دادن سالمند در تصمیم‌های خانوادگی و سپردن مسئولیت‌های متناسب با توان او، می‌تواند حس ارزشمندی و تعلق را تقویت کند. ملکی با بیان اینکه فرزندان نباید تصور کنند تأمین مالی به‌تنهایی برای آرامش پدران و مادران کافی است، یادآور شد: بسیاری از سالمندان بیش از هر چیز به توجه، گفتگو و حضور عاطفی نیاز دارند.

وی با بیان اینکه در سطح اجتماعی نیز ایجاد پاتوق‌های سالمندی، کلاس‌های آموزشی و هنری، برنامه‌های ورزشی سبک، تورهای محلی، گروه‌های داوطلبانه و فعالیت‌های بین‌نسلی ضروری است، گفت: مساجد، کتابخانه‌ها، خانه‌های فرهنگ، مراکز بهداشت، دهیاری‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند در شناسایی سالمندان تنها و ایجاد شبکه‌های حمایتی نقش مؤثری ایفا کنند.

این کارشناس خاطرنشان کرد: تنهایی سالمندان یک موضوع خصوصی و خانوادگی صرف نیست، مسئله‌ای اجتماعی است که کیفیت زندگی امروز و آینده جامعه را نشان می‌دهد. احترام به سالمندان، از شنیدن صدای آنان آغاز می‌شود.