خیابانهای ابهر زیر چنگال سگهای ولگرد است
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ بحران سگهای ولگرد در سالهای اخیر از یک معضل محلی و حاشیهای، به چالشی فراگیر و چندبُعدی در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران تبدیل شده است؛ اما آنچه در شهرستان ابهر و مناطق پیرامونی آن نظیر روستای فنوشآباد و شهرک گلشهر روی میدهد، نمونهای تلخ و هشداردهنده از ابعاد واقعی این بحران است. این منطقه که روزگاری با طبیعت بکر و زندگی آرام روستایی-شهری شناخته میشد، اکنون به عرصهای برای تقابل ترس روزمره خانوادهها با پیچیدگیهای مدیریتی، مالی و زیستمحیطی بدل گشته است. از یک سو، گزارشهای مردمی از تعقیب کودکان توسط سگهای گلهوار، پارسهای شبانه که آرامش را میرباید و حبس شدن سالمندان در خانهها، فریادی است از دل جامعهای که امنیت ابتدایی خود را از دست داده است.
بیشتر بخوانید
سگ کودک فنوشآبادی را زخمی کرد
سکینه نوری، عضو شورای روستای فنوشآباد در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: وضعیت سگهای ولگرد در روستای فنوشآباد به یک بحران تمامعیار تبدیل شده است.
وی با بیان اینکه هفته گذشته یک کودک معصوم در یکی از کوچههای روستا مورد حمله مستقیم یک سگ ولگرد قرار گرفت و از ناحیه دست و پا زخمی شد، افزود: اما این حادثه تلخ، زنگ خطری جدی برای همه خانوادهها بود. هر روز صبح که فرزندان در کوچهها بازی میکنند، مادران با دلهره پشت پنجرهها را نگاه میکنند و سالمندان نیز عملاً از تردد در محله منع شدهاند.
عضو شورای فنوشآباد خاطرنشان کرد: از شهرداری و بخشداری انتظار داریم هرچه سریعتر نسبت به جمعآوری و ساماندهی این حیوانات اقدام قاطع انجام دهند.
وی با توضیح اینکه یک مانع بزرگ سر راه ما وجود دارد، تأکيد کرد: عدهای از حامیان افراطی که کاسهای داغتر از آش شدهاند، با غذا دادن غیراصولی و رها کردن ضایعات گوشتی، استخوان و مواد غذایی فاسد در مسیر تردد سگها، نهتنها کار جمعآوری را مختل میکنند، بلکه عملاً به افزایش جمعیت و زادولد بیرویه این حیوانات دامن میزنند.
وی با اشاره به اینکه این افراد با رفتار غیرمسئولانه خود، جان مردم را به خطر میاندازند. یادآور شد: ما از نهادهای نظارتی و انتظامی میخواهیم با این متخلفان برخورد قانونی و بازدارنده انجام دهند. از سوی دیگر، در حریم روستا دامدارانی هستند که برای حفظ امنیت دام خود، اقدام به نگهداری سگ میکنند، اما هیچ اطلاعی از اصول صحیح نگهداری، عقیمسازی و واکسیناسیون ندارند و همین موضوع باعث میشود این سگها پس از مدتی رها شده و به جمع ولگردها بپیوندند.
نوری اظهار داشت: ما بارها تذکر دادهایم اما بیتوجهی شده است. درخواست نهایی ما از مسئولان این است که با یک برنامه جامع و هماهنگ، ضمن جمعآوری سگهای موجود، با غذادهندگان غیرمجاز برخورد کرده و دامداران را نیز ملزم به رعایت اصول نگهداری کنند. نمیخواهیم منتظر حادثهای جبرانناپذیر دیگر باشیم. امنیت مردم و به ویژه کودکان، خط قرمز ماست و تعلل بیشتر جایز نیست.
حامیان سگها به بحران دامن میزنند
یکی از اهالی شهرک گلشهر ابهر در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: اوضاع شهرک گلشهر از بسیاری از نقاط دیگر وخیمتر است. اینجا گویی هیچ متولی و مسئولی ندارد و سگهای ولگرد با جثههای درشت و هیکلهای ترسناک، به صورت گلهای در خیابانها و کوچهپسکوچهها پرسه میزنند و وحشت بیسابقهای به دل خانوادهها انداختهاند
وی افزود: مادران دیگر اجازه نمیدهند کودکانشان حتی برای خرید نان یا بازی در حیاط خلوت، تنها از خانه خارج شوند و سالمندان نیز عملاً در خانههایشان محبوس شدهاند.
اهل شهرک گلشهر ابهر خاطرنشان کرد: شبها صدای پارسهای ممتد و درگیری این سگها با یکدیگر، آرامش را از ساکنان گرفته و مشکلات روحی و روانی جدی برای کودکان و بزرگسالان ایجاد کرده است.
وی با اشاره به اینکه همین دیروز یک سگ بزرگ، یک دختربچه را که در حال دوچرخهسواری بود، تعقیب کرد و آنقدر ترساند که اگر رهگذری به دادش نمیرسید، معلوم نبود چه فاجعهای رخ میداد، یادآور شد: حامیان افراطی با غذادهی غیرمجاز و ریختن بقایای غذا در نقاط مختلف، نهتنها مانع طرحهای جمعآوری شهرداری میشوند، بلکه با افزایش منابع غذایی، به رشد بیرویه جمعیت سگها کمک میکنند.
وی خاطرنشان کرد: ما بارها از طریق سامانه ۱۳۷، تماس با شهرداری پیگیری کردهایم، اما هنوز اقدام عملی و مؤثری انجام نشده است. درخواست قاطع ما از مسئولان شهری و استانی این است که هرچه سریعتر نسبت به جمعآوری اصولی و عقیمسازی این حیوانات اقدام کنند و همزمان با برخورد با غذادهندگان غیرمجاز، ملزم به رعایت ضوابط نمایند. نمیخواهیم منتظر یک فاجعه جبرانناپذیر دیگر بنشینیم.
غذادهندگان غیرمجاز سگ متخلف هستند
مجید زارعپور، شهردار ابهر، در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: مدیریت جمعیت سگهای ولگرد، یکی از معضلات جدی و چندبعدی در سطح کشور است.
وی با بیان اینکه زندهگیری، واکسیناسیون و عقیمسازی راهکاری اصولی محسوب میشود، افزود: اما هزینههای آن در مقیاس کلان غیرقابلاجرا است.
شهردار ابهر با بیان اینکه هزینه عقیمسازی هر قلاده سگ حدود ۶۰۰ میلیون تومان برآورد میشود، تصریح کرد: این رقم شامل جراح، تیم بیهوشی، اتاق عمل و تجهیزات کامل مشابه جراحی انسانی است.
وی متذکر شد: با جمعیت تخمینی ۹۰ تا ۱۲۰ میلیون قلاده سگ ولگرد در کشور، چنین طرحهایی فقط به انحراف منابع و اتلاف وقت منجر میشود.
شهردار ابهر به پیامدهای اکولوژیک این بحران اشاره کرد و گفت: هر سگ ولگرد بهطور میانگین روزانه دستکم یک گونه جانوری را شکار میکند، این یعنی روزانه بیش از ۱۰۰ میلیون گونه در طبیعت کشور از بین میرود که هشداری جدی برای تنوع زیستی است.
وی تأکید کرد: رویکرد احساسی و غیرکارشناسی در دفاع از این حیوانات، عملاً به نابودی زیستبوم دامن میزند و یکی از عوامل اصلی افزایش جمعیت این حیوانات، تغذیه غیراصولی توسط برخی شهروندان است، توزیع مواد غذایی در حاشیه جادهها و بیابانها، غریزه شکار را تضعیف و خطر نزدیکی به انسان را افزایش میدهد.
زارعپور با نقد پیشنهادات غیرعملی خاطرنشان کرد: توصیههایی مانند عقیمسازی گسترده بدون تأمین اعتبار، نهتنها عملی نیست، بلکه زمان و انرژی را صرف مسیرهای بینتیجه میکند.
وی بر ضرورت طراحی برنامهها بر اساس واقعیتهای بودجهای و امکانات موجود تأکید کرد.
شهردار ابهر اظهار داشت: هر شهروند باید بپذیرد بخشی از تهدید، حاصل رفتار خود اوست، نمیتوان انتظار داشت شهرداری یا دولت، مشکلات ناشی از عملکرد نادرست شهروندان را بهتنهایی حل کند.
بحران سگهای ولگرد را نمیتوان با رویکردی تکبعدی (صرفاً جمعآوری یا صرفاً حمایت) حل کرد. از یک سو، بیتفاوتی یا ناتوانی دستگاههای اجرایی در واکنش به مطالبات به حق شهروندان، اعتماد عمومی را خدشهدار کرده و از سوی دیگر، اقدامات احساسی و غیرکارشناسی برخی حامیان، بدون پشتیبانی از طرحهای علمی عقیمسازی و ساماندهی، نهتنها گرهگشا نیست، بلکه به افزایش جمعیت و خطرات دامن میزند.
نظارت قاطع بر غذادهندگان، الزام دامداران به اصول نگهداری، تخصیص اعتبار هدفمند برای عقیمسازی اولویتدار و مهمتر از همه، جایگزینی رویکرد انفعالی و تنشزا با گفتگوی مستمر میان مسئولان، کارشناسان و نمایندگان مردم. تأخیر در این اقدامات، نهتنها امنیت جانی و روانی شهروندان را به مخاطره میاندازد، بلکه هزینههای جبرانناپذیری بر زیستبوم و سرمایه اجتماعی تحمیل خواهد کرد.
انتهای خبر/