logo
امروز : پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۸:۴۵
[ شناسه خبر : ۵۲۳۷۵ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 6 دقیقه ]

سفیران کوچک کربلا در آغوش مادران زنجانی

سفیران-کوچک-کربلا-در-آغوش-مادران-زنجانی-
نوزادانی که با لطافت بوی شیر و گرمای آغوش مادران، پیام‌رسان عطش ابدی و مظلومیت بی‌کران کوچک‌ترین شهید تاریخ‌اند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ در نخستین جمعه محرم، جهان اسلام در یکی از تکان‌آورترین هم‌سویی‌های تاریخ، به یاد کوچک‌ترین شهید کربلا می‌گریند. از هند و پاکستان تا دشت‌های افغانستان و بحرین، صدای ناله‌ مادران در گوش آسمان می‌پیچد؛ اما در زنجان، در میان دیوارهای گرم «حسینیه اعظم»، این سوگ به رنگی دیگر است؛ رنگی از رنج خالص و عشقی که در رگ‌های مادران جاری است.

بیشتر بخوانید

‌بانویی ۲۰ ساله که فرزندش را چنان محکم در آغوش گرفته که گویی می‌خواهد تمام جهان را از او بدزدنددر حالی که صدای مدیحه‌سرایان فضای حسینیه را می‌لرزاند، او در سکوتی مطلق فرو رفته و به خرابی‌هایی که در جنگ رمضان توسط دشمنان بر پیکره حسینیه اعظم آمد خیره است او فریاد نمی‌زند، اما اشک‌هایش بر گونه‌ کودک جاری است. او با هر ضربان قلبش، برای آن طفل ۶ ماهه‌ تشنه دشت کربلا که در گهواره‌ خونین کربلا به خاک افتاد، مویه‌ای بی‌صدا سر می‌دهد و او نمی‌خواند، اما تمام وجودش در حال ذکر است؛ ذکر اندوهی که از سده‌های پیش آغاز شده و امروز در آغوش او جاری است.

 

کمی آن‌طرف‌تر، مادربزرگی را می‌بینیم که نوزادی را در آغوش دارد؛ طفلی که تنها یک هفته است به این جهان آمده است. بوی شیر و تازگی نوزاد، با عطر غم انگیز محرم در هم آمیخته است. مادربزرگ با چشمانی نمناک به نوه می‌نگرد و زیر لب زمزمه می‌کند که این کوچولو، در اولین هفته‌ حضورش در جهان، به میهمانی سید‌الشهدا (س) آمده تا یاد بگیرد که چگونه در برابر ظلم، حتی در گهواره نیز می‌توان ایستاد و تضاد میان پوست لطیف نوزاد و زخم‌های عمیق حضرت علی‌اصغر (ع)، هر قلب سنگی را به لرزه می‌اندازد.

 

‌اما اوج استیصال و امید، در مقابل جایگاه جاری است؛ جایی که مادری، روسری کوچک فرزندش را با دستانی لرزان بر زمین گذاشته است. او در میانه‌ جمعیت، نه برای خود، که برای تکه پاره‌ جگرش می‌جنگد. او با لب‌های تشنه از اشک، از «علمدار» و «سیدالشهدا» طلب شفا می‌کند. او روسری فرزند بیمارش را به تبرک گذاشته تا شاید تولی حضرت عباس (ع) و نگاه مهربان امام حسین (ع)، بیماری فرزندش را بزداید. او در آن لحظه، تمام دارایی‌اش را در برابر عظمت غم کربلا به پیشکش گذاشته است.

حسینیه اعظم زنجان امروز، تنها یک مکان نیست؛ بلکه دریچه‌ای است به سوی کربلاست. جایی که هر نوزاد، یک روایت از مظلومیت است و هر اشک مادر، رودخانه‌ای است که به سوی ابدیت جاری می‌شود. اینجا، در زنجان، صدای گریه‌ کودکان، فریاد اعتراض به ظلم است و آغوش مادران، امن‌ترین پناهگاه برای یادبود کوچک‌ترین شهید تاریخ.

مسیر را تغییر دادم و گام‌هایم را به سوی مصلی زنجان کشاندم؛ جایی که امروز دیگر یک مکان نیست، بلکه تکه‌ای از خاک کربلاست. در میان جمعیت، چشمم به چشم‌های معصوم نوزادانی افتاد که در آغوش گرم مادرانشان، گویی به دنیایی دیگر می‌نگرند. عطر تازگی نوزادان با بوی غم‌انگیز محرم در هم آمیخته و فضای مصلی را به بهشتی از اندوه تبدیل کرده است. مادرانی که با دستان لرزان، فرزندانشان را به ساحت سیدالشهدا (ع) نزدیک می‌برند، گویی با هر قدم، پیمانی ابدی می‌بندند و زیر لب به کوچک‌ترین شهید تاریخ زمزمه می‌کنند: «ببین ای ماهرو، ما هم تکه‌های جگرمان را به تو سپردیم تا در سایه تو رشد کنند.»

‌در اینجا، در قلب مصلی زنجان، عشق به اباعبدالله (ع) نه یک باور، که تپشی است که در رگ‌های این کودکان جاری شده است. هر نوزادی که در این مراسم حضور دارد، سفیر عشقی است که از گهواره آغاز شده و تا ابدیت ادامه دارد. این مادران، با اشک‌هایشان برای فرزندانشان مسیری می‌سازند که در آن، محبت به حسین (ع) تنها قطب‌نمای زندگی باشد. در این جمع مقدس، هر ضربان قلب نوزادی، یک «یا حسین» است و هر نگاه معصوم، دعوتی برای بازگشت به آغوش گرم و امن سیدالشهدا (ع)؛ چرا که می‌دانند در پناه این عشق، هیچ طوفانی نمی‌تواند آن‌ها را از مسیر حقیقت دور کند و هیچ غمی نمی‌تواند بر قلب‌هایشان چیره شود.

 در هیاهوی این برنامه سخنرانی نیز برپا شد که شما را به مطالعه آن دعوت می‌کنم.

 والدین؛ نخستین آموزگاران ایمان و بصیرت دینی

در این میان حجت‌الاسلام ابوالفضل نظری مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان زنجان روز جمعه در همایش شیرخوارگان حسینی در مصلی نماز جمعه این شهر با بیان اینکه خانواده، نخستین و حیاتی‌ترین مدرسه در شکل‌گیری شخصیت کودک است؛ جایی که وراثت و الگوهای رفتاری والدین، شالوده هویت فرزند را می‌سازد، اظهار کرد: پرورش نسلی سالم و باتقوا، باید از همان نخستین لحظات، با انتخاب نام‌هایی که ریشه در معنویت و نام اهل‌بیت (ع) دارند، بذر هویت اسلامی را در روح کودک کاشت.

 وی با بیان اینکه تربیت دینی نه با دستورات خشک، بلکه با ایجاد یک زیست‌بوم معنوی در خانه آغاز می‌شود؛ محیطی که در آن صدای قرآن، زیارت عاشورا و شور روضه‌های خانگی، جایگزین موسیقی‌ها و گفتارهای نادرست شود تا ذهن کودک، همان‌گونه که جسمش تغذیه می‌شود، با پاکی‌ها تغذیه شود.

‌وی با بیان اینکه والدین باید پیش از آنکه آموزگار باشند، الگو باشند، ادامه داد: آموزش نماز و واجبات دینی باید از طریق مشاهده رفتار والدین صورت گیرد تا کودک در مسیر ایمان رشد کند و باور کند که تکیه بر خدا، راهگشای تمام نیازهای مادی است.

مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان زنجان با اشاره به اینکه این رشد معنوی، باید در کنار یک بصیرت سیاسی دقیق قرار گیرد، ابراز کرد: فرزند باید در حالی پرورش یابد که در قلبش دوقطبی «محبت به اهل‌بیت» و «نفرت از طاغوت» شکل بگیرد. آموزش شعارهایی نظیر «مرگ بر آمریکا»، نباید صرفاً یک تکرار باشد، بلکه باید با تکیه بر برهان‌های تاریخی و افشای جنایات و غارت‌های استعماری غرب، به یک باور عمیق تبدیل شود تا کودک در برابر تهاجم رسانه‌ها و فضای مجازی، سد دفاعی مستحکمی داشته باشد.

وی گفت: هدف غایی این تربیت، آماده‌سازی نسلی است که با توازن اخلاقی و ایمان قوی، منتظر ظهور امام زمان (عج) باشند. این مسیر، زمانی به کمال می‌رسد که در انتخاب‌های سرنوشت‌ساز مانند ازدواج، معیارهای مادی را کنار گذاشته و انسانیت، دیانت و ارتباط با خدا را محور قرار دهند. سپردن فرزند به پیشگاه امام حسین (ع) و اعتماد قلبی به اهل‌بیت، تنها راه نجات و تضمین عاقبت‌بخیر در دنیای پر تلاطم امروز است.

 

 

 

نویسنده: سمیرا قربانی فعال رسانه.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر