محاصره دریایی آمریکا با شکست روبهرو میشود
سیامک باقری در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا» به بررسی ابعاد مختلف تنشهای اخیر میان ایران و آمریکا پرداخت و اظهار کرد: در شرایط کنونی نمیتوان با قاطعیت درباره وقوع یا عدم وقوع جنگ اظهار نظر کرد. مجموعهای از متغیرهای سیاسی، نظامی و شخصیتی در سطح تصمیمگیریهای آمریکا وجود دارد که پیشبینی آینده را دشوار کرده است.
بیشتر بخوانید
وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به نقش ترامپ در فضای تصمیمسازی ایالات متحده بیان کرد: هر دو احتمال تشدید تنش یا کاهش آن همچنان روی میز مطرح است.
کارشناس و تحلیلگر مطرح مسائل سیاسی منطقه و جهان در ادامه با اشاره به برخی تحرکات نظامی اخیر آمریکا افزود: در حدود 40 روز گذشته، ایالات متحده مجموعهای از اقدامات و آزمونهای نظامی و عملیاتی را در ارتباط با ایران انجام داده است، این اقدامات به نتیجهای که مدنظر طراحان آن بوده نرسیده است.
وی تأکید کرد: این ناکامیها نشان میدهد که تغییر رفتار ایران از طریق ابزار نظامی و فشار مستقیم، راهکار مؤثری نیست و نمیتواند به اهداف تعیینشده منجر شود.
باقری سپس به راهبرد دوگانه واشنگتن اشاره کرد و گفت: در حال حاضر آمریکا بهطور همزمان دو مسیر متفاوت را دنبال میکند؛ از یک سو سیاست فشار، تهدید و اعمال محدودیتها، و از سوی دیگر تلاش برای باز کردن مسیر گفتگو و مذاکره. این رویکرد دوگانه ناشی از نبود یک راهبرد واحد و قطعی در سیاست خارجی آمریکا نسبت به ایران است.
وی در ادامه توضیح داد: هدف اصلی این فشارها، وادار کردن ایران به پذیرش مجموعهای از خواستههاست؛ از جمله محدودسازی برنامه هستهای، کاهش توان موشکی و ایجاد تغییراتی در وضعیت ترددهای دریایی بهویژه در تنگه هرمز. این خواستهها در چارچوب فشار حداکثری تعریف شدهاند، اما در عمل نتوانستهاند به نتایج مورد نظر برسند.
کارشناس و تحلیلگر مطرح مسائل سیاسی منطقه و جهان همچنین به موضوع نحوه تصمیمگیری در ساختار سیاسی آمریکا پرداخت و افزود: بخش قابل توجهی از تصمیمات اخیر ترامپ بهصورت فردمحور و شخصی اتخاذ شده و همین مسئله باعث شده روندهای سنتی و کارشناسی در ساختار سیاستگذاری آمریکا دچار اختلال شود. این نوع تصمیمگیری در برخی موارد نه تنها دستاوردی برای آمریکا نداشته، بلکه آثار معکوس نیز به همراه آورده است.
وی در ادامه به موضوع محاصره دریایی اشاره کرد و آن را یکی از آخرین ابزارهای فشار در اختیار آمریکا دانست و ادامه داد: این طرح که از سوی فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا مطرح شده، نه تنها نمیتواند فشار تعیینکنندهای بر ایران وارد کند، بلکه ممکن است پیامدهای گستردهای برای اقتصاد جهانی و حتی اقتصاد داخلی آمریکا داشته باشد.
باقری تأکید کرد: چنین اقداماتی در صورت اجرا، میتواند باعث افزایش تنشهای بینالمللی و بیثباتی در بازارهای جهانی شود.
وی در بخش دیگری از این گفتگو به احتمال وقوع اقدام نظامی محدود اشاره کرد و گفت: هرچند احتمال وقوع چنین سناریویی پایین است، اما نمیتوان آن را بهطور کامل رد کرد.
کارشناس و تحلیلگر مطرح مسائل سیاسی منطقه و جهان ابراز کرد: در صورت بروز تصمیمهای احساسی یا شتابزده، ممکن است اقداماتی محدود در مناطق حساس مانند تنگه هرمز رخ دهد، اما این نوع اقدامات نیز با موانع جدی نظامی و سیاسی روبهرو خواهد بود.
وی با اشاره به دیدگاه برخی تحلیلگران نظامی در آمریکا افزود: بخش قابل توجهی از نظامیان بازنشسته و حتی برخی مسئولان فعلی در وزارت دفاع آمریکا نسبت به موفقیت چنین سناریوهایی تردید جدی دارند و معتقدند ورود به چنین درگیریهایی میتواند پیامدهای غیرقابل کنترل به همراه داشته باشد.
باقری در ادامه به اختلافنظرهای داخلی در آمریکا اشاره کرد و گفت: در حال حاضر میان کارشناسان و نهادهای تصمیمگیر در آمریکا درباره سیاستهای فشار، بهویژه موضوع محاصره دریایی، اختلاف نظر جدی وجود دارد. و بخش قابل توجهی از کارشناسان با این سیاستها مخالف هستند و آن را غیرعملی و پرهزینه میدانند.
وی همچنین به موضع بریتانیا اشاره کرد و گفت: برخلاف برخی ادعاها، بریتانیا بهطور رسمی اعلام کرده است که در هیچگونه اقدام مربوط به محاصره دریایی مشارکت نخواهد کرد و از این طرح فاصله گرفته است. این مسئله نشاندهنده نبود اجماع میان متحدان آمریکا در این زمینه است.
کارشناس و تحلیلگر مطرح مسائل سیاسی منطقه و جهان در بخش پایانی گفتگو به نقش ناتو پرداخت و اظهار داشت: ناتو تاکنون نشان داده که تمایلی به همراهی با سیاستهای تنشزا در این موضوع ندارد. کشورهای مهم اروپایی عضو این سازمان مانند آلمان، فرانسه و بریتانیا نقش تعیینکنندهای در جهتگیریهای ناتو دارند و این کشورها بهطور کلی مخالف تشدید تنش در منطقه هستند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: مجموعه شرایط موجود نشان میدهد ترامپ در وضعیت نوعی انزوای سیاسی و راهبردی قرار گرفته است؛ وضعیتی که به باور او، ناشی از اختلافات داخلی در آمریکا و همچنین نبود همراهی کافی از سوی متحدان اروپایی است و همین موضوع آینده تحولات را پیچیدهتر و غیرقابل پیشبینیتر کرده است.
انتهای خبر/