نقش بنیادین خانواده در شکوفایی تربیت دینی

زهرا عباسی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ با بیان اینکه تعلیم و تربیت همواره دغدغه‌ بنیادین اندیشمندان بوده است، گفت: اما تربیت دینی، مسیر هدایت انسان به سوی سعادت حقیقی را ترسیم می‌کند. 

بیشتر بخوانید

• کودکان کار محروم از دوران طلایی زندگی
• تاثیر شکاف عاطفی طلاق در روح کودکان

وی افزود: تربیت به معنای پرورش استعدادهای بالقوه و به فعلیت درآوردن آن‌هاست، و وقتی این فرآیند با آموزه‌های دینی آمیخته می‌شود، هدفی مشخص پیدا می‌کند‌.

مدرس حوزه تصریح کرد: همسو ساختن رفتار و باورها با شاخصه‌های الهی. دین مبین اسلام، به‌ویژه بر این امر تأکید دارد، اما رسیدن به این اهداف والا نیازمند به‌کارگیری روش‌های مؤثر است.

وی با اشاره به اینکه امروزه ناکامی برخی مربیان و استادان امور دینی، اغلب ناشی از تکرار رویکرد خطابی و یک‌سویه است، اظهار داشت: روشی که ظرفیت‌های مخاطب، به‌ویژه تفاوت‌های سنی او را نادیده می‌گیرد و زمینه‌ساز سستی اعتقادی می‌شود. در مقابل، تعالیم دینی، روش‌های متنوعی را برای نیل به اهداف متعالی تجویز کرده است.

عباسی خاطرنشان کرد: در این میان، نهاد مقدس خانواده به‌عنوان نخستین کانون پرورش، نقشی بی‌بدیل و غیرقابل اغماض در تربیت دینی ایفا می‌کند.

وی با تاکید بر اینکه والدین، مسئولان اصلی سلامت جسمی و روحی فرزندان و مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده مسیر سعادت یا شقاوت آنان در گام‌های اولیه هستند، یادآور شد: موفقیت در این رسالت سترگ، منوط به استحکام اعتقادات والدین و تداوم در بیان و عمل به آموزه‌های دینی است، که باید با بهره‌گیری از سیره پاک ائمه اطهار (علیهم السلام) به عنوان الگوهای کامل انسانی محقق شود.

مدرس حوزه اظهار داشت: تربیت دینی مطلوب، فراهم آوردن بستری برای شکوفایی استعدادهای اعتقادی و گرایشی فرد است؛ جایی که احساس دینی و باورهای قلبی بر صرف حفظ اطلاعات مذهبی اولویت یابد. این مسیر، حس نیک‌بختی، امنیت درونی و لذت واقعی حیات را به فرزندان منتقل می‌سازد.

وی عنوان کرد: در نتیجه، خانواده و نهادهای آموزشی باید با استفاده از قالب‌های جذاب نظیر شعر و قصه، فضایل اهل بیت (علیهم السلام) را در قلب کودکان ریشه بدوانند تا محبت به ایشان، زمینه را برای پذیرش عمیق‌تر مفاهیم امامت فراهم آورد و الگوسازی عملی، مسیر زندگی ایمانی را روشن سازد.