فرزند کمتر زندگی بهتر توهمی فرهنگی
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ افزایش جمعیت به دغدغه ملی تبدیل شده است، اما سیاستهای تشویقی با مانع بزرگتری روبهروست: مقاومت فرهنگی عمیق در جامعه که تأثیر حمایتهای مالی را خنثی میکند.
بیشتر بخوانید
مسئله اصلی، کمبود مشوق نیست، بلکه فقدان زیرساخت واقعی برای خانوادههاست.
راهحل، توجه همزمان به دو محور است: ساخت زیرساختهای عینی (اقتصادی، رفاهی) و اصلاح زیرساختهای ذهنی (باورهای اجتماعی). بدون این دو، سیاست افزایش جمعیت محکوم به شکست است.
قانون جوانی جمعیت فقط روی کاغذ زنده است
الناز ستارزاده، مادر سه فرزند، در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به نگاههای گاه نامهربان جامعه نسبت به حضور مادران بههمراه فرزندانشان، گفت: این موضوع نشان میدهد که جامعه امروز ما بهطور کلی دوستدار مادر و کودک نیست؛ باید واقعیتهای اجتماعی را بپذیریم و به چالشهای این حوزه توجه جدیتری داشته باشیم.
وی در ادامه با اشاره به اقدامات انجامشده در راستای افزایش جمعیت، قانون جوانی جمعیت را اقدامی مثبت ارزیابی کرد و گفت: با وجود برخی کاستیها، این قانون توانسته است نقش مؤثری در تشویق خانوادهها به فرزندآوری ایفا کند.
مادر ابهری، ضعف اجرایی را اصلیترین چالش در مسیر تحقق اهداف این قانون دانست و تأکید کرد: مشکل اصلی، عدم عزم جدی مدیران برای اجرای مؤثر قانون است. بهطور مثال، در استان ما قرارگاه جوانی جمعیت تعطیل است و طی ماههای اخیر هیچ جلسهای در این زمینه برگزار نشده که این موضوع بسیار جای پرسش دارد.
وی با بیان نگرانی خود از وضعیت کنونی، خواستار توجه بیشتر نهادهای مسئول به حمایت از مادران و کودکان و اجرای کارآمدتر قوانین مرتبط با جوانی جمعیت شد تا بستری مناسبتر برای رشد و آرامش خانوادهها فراهم آید.
دشمن اصلی فرزندآوری فرهنگ غلط جامعه است
زهرا میرزایی، مادر ابهری دارای چهار فرزند در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به شعار «شهر دوستدار مادر و کودک» گفت: سالهاست در مورد معابر و فضاهای فیزیکی حرف میزنیم، اما اینها سختافزار ماجراست. مشکل اصلی نبود نرمافزار، یعنی فرهنگ و باور عمومی حمایتگر است. روح حاکم بر فضای عمومی جامعه، هنوز همان فرزند کمتر، زندگی بهتر است و این را حتی در مکانهای مذهبی مانند مساجد نیز میبینیم.
وی با اشاره به آسیبهای موجود تأکید کرد: تقلیل مسئله جمعیت به یک مقوله صرفاً زنانه و مادرانه، خطاست. این یک مسئله انسانی است که جنبه پدرانه و مردانه قدرتمندی دارد. نادیده گرفتن این سو، فشار را بهطور ناعادلانهای بر دوش مادران میگذارد. بسیاری از امور تربیتی بر عهده پدر است و بدون حمایت او، نقش مادر بهطور کامل محقق نمیشود.
مادر ابهری دارای چهار فرزند با اشاره به دغدغههای شغلی و اقتصادی، تصریح کرد: ادارات برای مهدکودک چارهای نیندیشیدهاند. مادران قراردادی با ترس از دست دادن شغل پس از مرخصی زایمان مواجهند. هزینه نگهداری از کودک باید در قوانین بودجهای دستگاهها دیده شود تا خانواده با آرامش بیشتری برای آینده برنامهریزی کند.
وی از نگاه نامناسب کادر درمان و مراکز بهداشت گلایه کرد و یادآور شد: حتی در بیمارستانها و مراکز درمانی، فرهنگ منفی نسبت به فرزندان متعدد وجود دارد. وقتی از ابتدا مادر با این نگاه مواجه است، انتظار تغییر دشوار است.
میرزایی به نقش رسانهها اشاره کرد: فضای فرهنگی و تبلیغی حتی در صداوسیما، ناخواسته به ترویج خانوادههای تک یا دو فرزند میپردازد.
جوانی جمعیت یک مسئولیت جمعی است
مادر ابهری باردار دارای چهار فرزند در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: برای من و خانوادهام، جوانی جمعیت صرفاً یک شعار دولتی نیست، یک واقعیت ملموس و روزمره است. این انتخاب، همراه با مسئولیتهای سنگین، اما سرشار از عشق و معناست. باور دارم تحقق این سیاست به شکل موفق، نیازمند مشارکت و نقشآفرینی همه بخشهای جامعه است، نهتنها خانواده.
وی به نقش شبکه بهداشت و درمان اشاره کرد و یادآور شد: دسترسی به مراقبتهای بارداری و زایمان باکیفیت و مقرون به صرفه و پوشش بیمهای کامل، اساس آرامش یک مادر است. کاهش هزینههای درمان و آموزش، مستقیماً بر تصمیمگیری خانوادهها تأثیرگذار است.
مادر ابهری با اشاره به اینکه قوانین حمایتی مانند مرخصیهای پدری یا معافیتهای مالیاتی میتواند کمک شایانی باشد، افزود: برخوردهای روزمره بسیار تأثیرگذار است. یک نگاه قضاوتآمیز یا پچپچ نابجا میتواند آزاردهنده باشد. در مقابل، یک لبخند، یک کمک کوچک یا یک کلام تشویق، احساس تعلق و حمایت را القا میکند.
وی خاطرنشان کرد: ساختن الگوهای مثبت و واقعنگرانه از زندگی خانوادههای پرجمعیت، به جای نمایش یکبعدی سختیها یا آرمانگرایی افراطی، بسیار مهم است. باید ارزش واقعی نقش مادری و تربیت نسل آینده در فرهنگ عمومی پررنگتر شود.
وی با تأکید بر اینکه جوانی جمعیت با دستور و اجبار محقق نمیشود، متذکر شد: بلکه با ساختن یک «روستای حمایتی» پیرامون هر خانواده ممکن خداهد شد. من و همسرم با عشق، این مسیر را انتخاب کردهایم. اما اگر نهادهای دولتی، اقتصادی، فرهنگی و خود مردم، دست در دست هم دهند تا این مسیر را هموار، قابل تحمل و پرامید سازند، آنگاه شاهد خواهیم بود که مادران و پدران بیشتری با آغوشی باز و قلبی آرام، پذیرای نسل آینده این سرزمین خواهند بود. من پنجمین فرزندم را با امید به آیندهای بهتر و جامعهای همراهتر به آغوش خواهم گرفت.
انتهای خبر/