به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ روستای پیرسقا با یک هزار خانوار و ۲ هزار و ۴۰۰ نفر جمعیت، تابلویی زنده از زندگی و شکوفایی است.
بیشتر بخوانید
کوچهباغهای آرام و خیابانهای زیبایش، نفسهای طبیعت را در سینه دارد و مراتع سرسبز آن، آغوشی است گشوده برای رازونیاز کشاورزان سختکوش است. مردمان این سرزمین، با دلهایی به وسعت آسمان و دستهایی پرکار، عاشقانه در کنار زمین و دامهایشان زندگی میسازند.
سحرگاهان، همپای نخستین پرتوهای خورشید، راز و نیاز کشتزارها با بوسههای شبنم آغاز میشود. برخی به نوازش خاک میروند و برخی دیگر، رهسپار کار در کارخانههای اطراف میشوند تا چرخهای زندگی را بگردانند.
مهماننوازی و صفای دلهایشان، زبانزد خاص و عام است. گویی هر خانهای در این روستا، دری به سوی بهشت دارد. آنان همیشه در صحنهی زندگی حاضرند، با عشقی بیپایان به زادبومشان.
زمینهای این دیار، گنجینهای از نعمتهاست: خوشههای طلایی گندم، باغهای انگور که در تابستان نفسها را در سینه حبس میکنند، سیبهای سرخ و مزارع زعفران که گویی برگهای طلا در خاک میرویند. لوبیا، ترهبار تازه، گوجههای قرمز و خیارهای خوشعطر، دیگر پیشکشهای این سرزمین به جهانیان است.
پیرسقا تنها یک روستا نیست؛ شعری است که زمین برای آسمان میسراید، داستانی است از همزبانی انسان و طبیعت، و بهشتی است روی زمین که در آن، راز زندگی جاری است.
انتهای خبر/