logo
امروز : دوشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۹:۴۸
[ شناسه خبر : ۵۵۰۰۴ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 2 دقیقه ]
یادداشت؛

شهرها فقیر نیستند، ثروتشان پنهان است!

شهرها-فقیر-نیستند،-ثروتشان-پنهان-است!
مدیریت هوشمند دارایی‌های شهری و راه‌اندازی صندوق دارایی شهری می‌تواند با فعال‌سازی ظرفیت‌های مغفول، زمینه تأمین مالی پایدار، توسعه زیرساخت‌ها و کاهش وابستگی شهرداری‌ها به درآمدهای ناپایدار را فراهم کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ باید هر مدیر شهری بداند که شهرها لزوماً فقیر نیستند؛ بلکه در بسیاری از موارد، ثروت و ظرفیت‌های اقتصادی آن‌ها به‌درستی شناسایی نشده یا در چرخه مدیریت ناکارآمد، بلااستفاده باقی مانده است. مسئله اصلی بسیاری از شهرداری‌ها، تنها کمبود منابع مالی نیست؛ بلکه ناشناخته‌ماندن دارایی‌ها، نبود برنامه‌ریزی راهبردی و ضعف در مدیریت حرفه‌ای ثروت شهری است.

بیشتر بخوانید

زمین‌ها و املاک بلااستفاده، ساختمان‌های کم‌بازده، ظرفیت‌های اقتصادی محلات، دارایی‌های مولد، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و توانمندی‌های بومی، بخشی از ثروت پنهان شهرها هستند. این دارایی‌ها در صورت شناسایی دقیق، ارزش‌گذاری کارشناسی، ساماندهی و بهره‌برداری هوشمندانه، می‌توانند به منابعی پایدار برای تأمین مالی پروژه‌های شهری تبدیل شوند. در واقع، آنچه امروز به‌عنوان یک دارایی راکد شناخته می‌شود، می‌تواند با مدیریت صحیح، به فرصتی ارزشمند برای توسعه اقتصادی و اجتماعی شهر تبدیل شود.

یکی از پیشنهادهای راهبردی در این زمینه، ایجاد «صندوق دارایی شهری» با الگوبرداری از سازوکار صندوق‌های ثروت ملی و سرمایه‌گذاری است. چنین نهادی می‌تواند با رویکردی تخصصی، مسئولیت شناسایی، تجمیع، مدیریت، بهره‌برداری و افزایش ارزش دارایی‌های شهری را بر عهده بگیرد. هدف از شکل‌گیری این صندوق، صرفاً فروش املاک یا تبدیل دارایی‌ها به منابع نقدی نیست؛ بلکه حفظ سرمایه‌های شهری، افزایش بازده اقتصادی آن‌ها و هدایت منابع حاصل به سمت سرمایه‌گذاری‌های مولد و بلندمدت است.

البته موفقیت این الگو به شفافیت مالی، نظارت مستمر، ارزیابی دقیق دارایی‌ها، مدیریت حرفه‌ای و جلوگیری از تصمیم‌های کوتاه‌مدت وابسته است. دارایی‌های شهری متعلق به شهروندان هستند و هرگونه بهره‌برداری از آن‌ها باید با رعایت منافع عمومی، اصول عدالت و پاسخ‌گویی همراه باشد. بنابراین، ایجاد بانک اطلاعاتی جامع از املاک و دارایی‌ها، تدوین ضوابط روشن برای سرمایه‌گذاری و انتشار گزارش‌های عملکرد، از الزامات اساسی اجرای این راهبرد محسوب می‌شود.

استقرار چنین رویکردی می‌تواند وابستگی شهرداری‌ها به افزایش عوارض، فروش شتاب‌زده دارایی‌های ارزشمند و استقراض را کاهش دهد. همچنین، زمینه مشارکت بخش خصوصی، جذب سرمایه‌گذاران، توسعه زیرساخت‌ها، بهبود خدمات عمومی و ایجاد فرصت‌های اقتصادی جدید را فراهم کند.

شهرها برای توسعه پایدار، پیش از آنکه صرفاً به دنبال منابع مالی تازه باشند، باید ثروت موجود خود را بشناسند، ظرفیت‌های مغفول را فعال کنند و از دارایی‌هایشان ارزش اقتصادی و اجتماعی بیافرینند. این همان گذار ضروری از مدیریت هزینه‌های شهری به مدیریت ثروت شهری است؛ تغییری بنیادین که می‌تواند الگوی تأمین مالی شهرداری‌ها را بازتعریف کند و مسیر دستیابی به شهری کارآمدتر، پایدارتر و برخوردارتر را هموار سازد.

نویسنده: محسن برجی، کارشناس ارشد مدیریت شهری.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر