ورزشگاه زیتون برای استانی بدون تیم فوتبال
به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در این سالها دولتها آمدهاند و رفتهاند، مدیران تغییر کردهاند و وعدههای متعددی پیرامون تکمیل این مجموعه مطرح شده است؛ اما سهم مردم و جامعه ورزشی زنجان از این پروژه، نه یک فضای استاندارد و فعال، بلکه سازههای فرسوده، انتظارهای فرسایشی و سررسیدهای تکراری بوده است.
بیشتر بخوانید
مکانیابی پرابهام و چالشهای اقلیمی
یکی از بنیادینترین نقدها به پروژه زیتون، جانمایی اشتباه آن از همان گام نخست است. احداث این ورزشگاه در مجاورت مجموعه تفریحی گاوازنگ شمال شهر زنجان منطقهای کوهپایهای که در بخش عمدهای از سال با وزش بادهای شدید و سرمای استخوانسوز مواجه است نشان از فقدان مطالعات جامع اقلیمی و امکانسنجی دقیق محیطی در زمان کلنگزنی دارد. چنین موقعیت جغرافیایی، نهتنها نگهداری تأسیسات را پرهزینهتر میکند، بلکه میزبانی مسابقات و حضور تماشاگران را در نیمی از فصول سال با چالش جدی مواجه خواهد کرد.
پارادوکس بهرهبرداری؛ ورزشگاهی بزرگ بدون تیمی در لیگ
در کنار چالشهای فنی و مکانی، یک پرسش راهبردی دیگر خودنمایی میکند: آیا پس از افتتاح، بهرهبرداری مفیدی از این مجموعه صورت خواهد گرفت؟ زنجان سالهاست که نمایندهای در سطوح اول و دوم فوتبال کشور ندارد. ساخت استادیومی با این وسعت و هزینهکرد سنگین بدون داشتن تیم و ساختار حرفهای فوتبال در استان، نگرانیها پیرامون تبدیل این مجموعه به یک «سازه بلااستفاده و پرهزینه» پس از روبان افتتاح را دوچندان میکند. ورزشگاه پیش از آنکه صرفاً یک بنای بتنی باشد، نیازمند جریان پویا، تیمداری هدفمند و تقویم مسابقاتی منظم است.
فرسودگی پیش از افتتاح
تلختر آنکه پروژهای که هنوز یکبار هم بهطور رسمی افتتاح نشده، به دلیل مرور زمان و آسیبهای ناشی از تغییرات جوی وارد فاز تعمیرات و بهسازی شده است. این اتفاق فقط یک تناقض اجرایی نیست؛ نشانهای آشکار از هزینهکردهای فرسایشی، فقدان برنامهریزی پایدار و نبود سازوکار روشن برای تعیین تکلیف پروژههای نیمهتمام است. وقتی یک مجموعه پیش از گشودن درهایش به روی ورزشکاران نیازمند بازسازی باشد، باید پرسید تاوان این سوءمدیریت را چه کسی و از کدام بودجه عمومی پرداخت میکند؟
وعده افتتاح در سال ۱۴۰۶ از سوی مدیرکل ورزش و جوانان استان، باید نقطه پایان بر وعدههای تقویمی پروژه زیتون باشد. افکار عمومی و رسانهها انتظار دارند مسئولان به این ابهامات پاسخ شفاف دهند:
1. پیشرفت واقعی: پروژه در حال حاضر دقیقاً چند درصد پیشرفت فیزیکی دارد؟
2. برآورد بودجه: برای تکمیل، ایمنسازی و تجهیز کامل آن چه میزان اعتبار لازم است؟
3. تأمین مالی: منابع اعتباری مورد نیاز از چه محل و با چه زمانبندی مشخصی تأمین خواهد شد؟
4. پیوست فنی و ورزشی: با توجه به شرایط بادخیز و سرد منطقه گاوازنگ، چه تمهیدات فنی برای چمن و تأسیسات اندیشیده شده و چه برنامهای برای تیمداری و احیای فوتبال زنجان همگام با افتتاح ورزشگاه وجود دارد؟
5. شفافسازی هزینههای تعمیرات: بهسازیهای انجامشده پیش از افتتاح با چه توجیه فنی و با چه رقمی صورت گرفته است؟
زیتون صرفاً یک پروژه ساختمانی نیست؛ سرمایهای عمومی متعلق به ورزشکاران، جوانان و مردم زنجان است. استانی با پتانسیلهای فراوان ورزشی، شایسته آن نیست که دههها نظارهگر سازهای نیمهکاره در دامنههای سرد گاوازنگ باشد. زمان کلیگویی به سر آمده؛ زنجان به برنامه عملیاتی شفاف، تقویم اجرایی ماهانه و درهای گشوده ورزشگاهی استاندارد نیاز دارد.
نویسنده: علیرضا بابالو، فعال رسانه.
انتهای خبر/