پایان هیمنه استکبار در گرو انتقام رهبر است
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ حجتالاسلام احمد رهدار عصر امروز در مراسم بزرگداشت چهلمین روز خاکسپاری رهبر شهید انقلاب که با حضور پرشور مردم شهیدپرور زنجان در مصلای این شهر برگزار شد با بیان اینکه در تحلیل مفاهیم مربوط به انتقام و خونخواهی رهبر شهید انقلاب، برخی دیدگاهها این مقوله را در قالب اهدافی نظیر تقویت جایگاه ایران، اخراج آمریکا از منطقه، نابودی رژیم صهیونیستی و شکستن هیمنه استکبار تعریف میکنند، اظهار کرد: هرچند این اهداف، مطالبات بنیادین و ضروری جمهوری اسلامی ایران هستند و در راستای دستیابی به عزت و پیشرفت کشور قرار دارند، اما اراده حداکثی ملت ایران در تجمعات اخیر، فراتر از شعارهای کلی است.
بیشتر بخوانید
وی با بیان اینکه مطالبه مستقیم مردم در این برهه، پاسخ سخت و عملی به جنایات دشمن و هدف قرار دادن مستقیم سردمداران کفر و استکبار، بهویژه عاملان مستقیم شهادت امام شهید و سرداران بلندمرتبه کشور است تا از این طریق، هیمنه دستگاه کفر در منطقه و جهان درهم شکسته شود، بیان کرد: در مقابل این اراده ملی، جریانهایی شکل گرفتهاند که تلاش میکنند مفهوم انتقام را به مقولات اداری و مادی تقلیل دهند.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم (ع) با اشاره به اینکه این رویکردها، انتقام را در قالب دریافت غرامتهای جنگی، بازگرداندن اموال بلوکهشده در بانکهای غربی یا مدیریت انحصاری تنگه هرمز تعریف میکنند، افزود: اگرچه رفع مشکلات معیشتی و بازیابی حقوق مالی کشور از اولویتهای نظام است، اما این مطالبات در ذات خود، معنای «خونخواهی و انتقام» را ندارند و نمیتوانند جایگزینی برای پاسخ قاطع نظامی و عملی به جنایات دشمنان باشند.
وی گفت: دستیابی به دستاوردهایی نظیر مدیریت انحصاری تنگه هرمز یا بازگرداندن اموال تنها از مسیر اعمال قدرت و اجرای دقیق فرمان انتقام میگذرد. این نگاه، نه صرفاً یک رویکرد ایدئولوژیک، بلکه یک تحلیل کاملاً عرفی و زمینی است؛ چرا که بدون به خاک سیاه نشاندن قاتلان مباشر و درهم شکستن ابهت دشمن، دستیابی به غرامتها و حقوق ملی در فضای بینالمللی ممکن نخواهد بود.
رهدار با بیان اینکه بنابراین، تحقق عدالت و بازیابی جایگاه ایران در عرصه جهانی، در گرو آن است که ابتدا انتقام حقیقی از دشمنان گرفته شود تا مسیر پیشرفت و اقتدار ملی هموار شود، عنوان کرد: در تحلیل واقعبینانه شرایط کنون، بازسازی زیرساختهای آسیبدیده و ترمیم خسارات وارده، اگرچه از وظایف بدیهی نظام است، اما تحقق پایدار این اهداف در گرو تحقق دقیق و جامع مطالبه خونخواهی امام شهید است.
وی گفت: بدون اجرای عدالت و پاسخ قاطع به جنایات دشمن، هیچیک از مطالبات مادی و استراتژیک کشور به ثمر نخواهد رسید. پس ضروری است اراده ملی در این مسیر متمرکز شود و تمامی لایههای مدیریتی، از دستگاه اجرایی و وزارتخانهها تا تحلیلگران سیاسی، علما، روحانیت، نویسندگان و هنرمندان، همصدا شوند تا یک «سمفونی مطالبه» در سراسر کشور ایجاد شود که تنها یک «انتقام و خونخواهی» باشد.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم (ع) ادامه داد: این باور استوار است که اگر پروژه انتقام به صورت درست و جامع محقق شود، تمامی دغدغهها، آرزوها و مطالبات دیگر، چه در تفاسیر الهیاتی و چه در نیازهای مادی، به طور طبیعی برآورده خواهند شد. در واقع، پاسخ سخت به دشمن، کلید گشایش تمام گرههای دیگر است.
رهدار با اشاره به اینکه در این میان، باید توجه داشت که شخصیت شهید شده، تنها رهبر یک نظام سیاسی یا یک مرجع تقلید نبوده است، بلکه ایشان در جایگاه والای نایب امام زمان (عج) قرار داشتند که ابعاد این شهادت و ضرورت پاسخ به آن، فراتر از محاسبات سیاسی معمولی و در سطح یک تکلیف الهی و کیهانی است، بیان کرد: نگاهی به تاریخ جهانی نشان میدهد که ترور یک شاهزاده اتریشی، جهان را به سوی جنگی کشاند که در دو مرحله، جان ۸۰ میلیون انسان را گرفت.
وی عنوان کرد: در مقابل، وقتی نایب امام زمان (عج) ترور میشود، هرگونه کوتاهی یا اکتفا به واکنشهای محدود، در تاریخ آینده بهعنوان یک سستی غیرقابلتوجیه ثبت خواهد شد و از منظر الهیاتی، فلسفه غیبت امام زمان (عج) با این حقیقت گره خورده است که پیروان پیشین، نتوانستند از امامان خود پاسداری کنند و امروز، فرصتی تاریخی پیش روی ملت است تا با پاسداری از مقام نایب امام زمان (عج) و اتمام انتقام از قاتلان ایشان، ثابت کنند که شایستگی زیارت و همسویی با امام عصر (عج) را دارند. بنابراین، پاسداری از شأن نایب امام زمان و اجرای حکم خونخواهی، تنها راه عبور از غیبت و رسیدن به دوران عدالت است.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم افزود: امام راحل (ره) با نگاهی آیندهنگرانه، ضمن تأکید بر رهایی کشور از سلطه سیاسی آمریکا، شوروی و غرب، نسبت به نفوذ فرهنگی و فکری متقادین و تحصیلکردگان دانشگاههای غربی هشدار دادند. امروز، در مواجهه با چالشهای نوین نفوذ، ضرورت دارد بازنگری کنیم که تا چه اندازه در مسیر پاسخ به این هشدار تاریخی گام برداشتهایم و آیا توانستهایم بر این نفوذ فرهنگی و ساختاری غلبه کنیم یا خیر.»
انتهای خبر/