معدن انگوران حماسه ایستادگی در اعماق تاریک زمین
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در قلب کوهستانهای سرسخت ماهنشان، جایی که زمین، گنجینههای گرانبهایش را در اعماق تاریک خود پنهان کرده است، مردانی کار میکنند که دستانشان بوی خاک میدهد و عزمشان، صلابت سنگهای خارا را دارد.
بیشتر بخوانید
مجتمع معدنی انگوران، به عنوان شاهرگ حیاتی تولید سرب و روی در ایران، تنها یک کارخانه یا یک سایت استخراج نیست؛ این مجموعه، یک سنگر است.
سنگری که در طول سالها، در طوفانهای مختلف، ثابت کرده است که فراتر از منطق اعداد و ارقام اقتصادی، با خون دل و عرق جبین سرپا مانده است علیالخصوص در ماههای اخیر، انگوران نه تنها یک معدن، که میدانی برای اثبات غیرت بود.
علیرغم شرایطی که بوی بحران و جنگ میداد، کارگران این مجموعه با روحیهای جهادی، سنگر تولید را خالی نکردند.
آنان با عزمی پولادین ثابت کردند که برایشان تولید همان دفاع است.
کارگران و فعالان منطقه انگوران در این روزهای پرخطر جنگهای رمضان و ۱۲ روزه، با استقامتی مثالزدنی، حماسهای آفرید که بار دیگر معنای واقعی جهاد اقتصادی را در تاریخ این مرز و بوم ماندگار کردند.
محمد رحمانی، یکی از معدنکاران معدن سرب و روی انگوران، در گفتگو با خبرنگار موجرسا از روزهایی گفت که فشار کار، نگرانیهای بیرونی و شرایط حساس، همه در هم تنیده شده بود؛ اما با این حال، اراده کارگران خم نشد.
وی افزود: همکاران مجتمع معدنی سرب و روی انگوران با تمام وجود و با وجود تمام شرایط حساس و خطرات و با وجود روحیه جهادی در محل کار حاضر بودند و توانستیم پا به پای نیروهای مسلح در این شرایط بحرانی، چرخه تولید سرب و روی انگوران را با همت کارگران و حمایت مدیران بچرخانیم.
این جمله، فقط یک روایت ساده از حضور در محل کار نیست، خلاصهای است از روحیهای که در روزهای بحران، به جای فرار، ایستادن را انتخاب میکند.
معدنکار انگوران میداند که کار در دل زمین، شغل معمولی نیست، هر روز، ریسک، فشار، خستگی، گرما، گرد و غبار و خطرات پنهان، بخشی از زندگی اوست.
اما وقتی کشور در شرایط بحرانی قرار میگیرد، همین کار سخت، رنگی دیگر میگیرد؛ آنگاه حضور در معدن، دیگر فقط برای دریافت حقوق ماهانه نیست، بلکه به شکل یک مسئولیت ملی و یک وظیفه میهنی جلوه میکند.
رحمانی در ادامه تأکید کرد: نیروهای ما اجازه ندادند چرخه فعالیت و تولید در این مجموعه متوقف شود و این مهم با عزم و اراده تمامی کارکنان و حمایت مجتمع معدنی انگوران و قسمتهای مختلف آن از جمله حراست، ریاست و کارکنان انجام شد.
همین بخش از سخنان این معدنکار، راز بزرگ این موفقیت را نشان میدهد؛ اینکه تولید فقط حاصل تلاش یک گروه خاص نیست، بلکه نتیجه هماهنگی، همدلی و پشتیبانی همهجانبه است.
از کارگر خط تولید گرفته تا نیروهای حراست، از مدیران مجموعه تا کارکنان پشتیبانی، همه در یک جبهه ایستادند تا چرخه تولید از حرکت نایستد.
در روزهایی که کشور با سایه تهدید و التهاب رو به رو بود، بسیاری از فعالیتها در نقاط مختلف با چالش مواجه شد، اما در مجتمع سرب و روی انگوران، اراده بر ترس غلبه کرد.
اینجا، معدنکاران فقط سنگ و خاک را جابهجا نکردند؛ آنها امید را جابهجا کردند، استمرار را معنا کردند و نشان دادند که تولید، در سختترین شرایط هم میتواند ادامه داشته باشد.
اگر، رزمندگان و نیروهای مسلح از مرزهای کشور دفاع کردند و امنیت و آسایش را برای کشور به ارمغان آوردند در گوشهکناری چون معدن انگوران، کارگران و معدنکاران در خط مقدم اقتصاد ایستادهاند، همان روحیه، همان اخلاص، همان باور به اینکه ایران باید بماند و باید ساخته شود.
اهمیت این ایستادگی، فقط در یک معدن خلاصه نمیشود، مجتمع معدنی سرب و روی انگوران یکی از حلقههای مهم زنجیره تولید ملی است، حلقهای که خاموش شدن آن، فقط به یک مجموعه آسیب نمیزند، بلکه بر صنایع پاییندستی، اشتغال منطقه، معیشت خانوادهها و حتی روند تأمین مواد اولیه کشور اثر میگذارد.
در چنین شرایطی، توقف تولید، مساوی است با افزایش فشار اقتصادی، کاهش بهرهوری و آسیب به زنجیرهای که سالها برای آن زحمت کشیده شده است، به همین دلیل، پایداری در انگوران، فقط یک اتفاق محلی نبود؛ یک ضرورت ملی بود.
کار در معدن، ذاتاً کار پایداری و تحمل است اما در روزهای سخت اخیر، این تحمل به مرحلهای بالاتر رسید.
وقتی فضای جنگی اخیر، اضطراب و نگرانی را در جامعه افزایش داده بود، معدنکاران انگوران تصمیم گرفتند به جای توقف، ادامه بدهند، به جای عقبنشینی، بایستند. به جای تماشای بحران، تولید را نگه دارند. این همان جایی است که واژه جهاد از یک مفهوم شعاری، به یک واقعیت روزمره تبدیل میشود.
جهاد یعنی اینکه با وجود خطر، وظیفهات را رها نکنی جهاد یعنی اینکه شرایط سخت را بهانه تعطیلی نگذاری، جهاد یعنی اینکه بدانی وطن، در روزهای دشوار، بیشتر از همیشه به کار تو نیاز دارد.
معدن در روزهای جنگ، فقط یک محل استخراج و تولید نیست؛ سنگری خاموش است، درست در کنار خط مقدم نیروهای مسلح.
سنگری که اگرچه صدای انفجار و آتش از آن به گوش نمیرسد، اما نبض اقتصاد و پایداری کشور در آن میتپد.
در چنین روزهایی، معدنکاران نیز دوشادوش مدافعان امنیت، وظیفهای بزرگ بر دوش دارند، وظیفهای که اگرچه در ظاهر صنعتی و اقتصادی است، اما در باطن، رنگی از ایثار، غیرت و مسئولیت ملی دارد.
در معدن سرب و روی انگوران نیز همین روحیه جاری بود، کارگران این مجموعه، با وجود شرایط حساس و فضای پرتنش ماههای اخیر، کار را رها نکردند و اجازه ندادند چرخه تولید از حرکت بایستد.
آنان خوب میدانستند که توقف تولید، فقط خاموش شدن چند دستگاه نیست؛ بلکه میتواند بر معیشت خانوادهها، استمرار فعالیت صنایع پاییندستی و قدرت اقتصادی کشور اثر بگذارد، برای همین، با همان روحیه جهادی که از دل سالهای سخت این سرزمین برخاسته، در محل کار حاضر شدند و سهم خود را در حفظ پویایی کشور ادا کردند.
معدنکاران انگوران نشان دادند که دفاع فقط در میدان نبرد معنا نمیشود، گاهی دفاع یعنی ایستادن در دل زمین، در میان گرد و غبار، گرما و خستگی، و ادامه دادن راهی که به آبادانی کشور میرسد.
آنان با تلاش بیوقفه خود، نهتنها تولید را سرپا نگه داشتند، بلکه بار دیگر ثابت کردند که اقتدار ایران، بر شانههای مردان و زنانی استوار است که در سختترین شرایط، وظیفه خود را فراموش نمیکنند.
امروز مجمتع سرب و روی انگوران فقط نام یک معدن نیست؛ نمادی است از تولید، مقاومت و مشارکت در حفظ اقتدار ملی.
انتهای خبر/