دینداری، مانعی برای فروپاشی خانواده
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در اسلام، ازدواج محبوبترین و طلاق منفورترین کنشهای شمرده شده است، با این حال در همه ادیان آسمانی، گسست پیوند زناشویی بهعنوان یک اختیار قانونی و شرعی پذیرفته شده است.
بیشتر بخوانید
طلاق اگرچه پدیدهای دوسویه است، اما همواره در طول تاریخ بشریت بهعنوان یک معضل جهانی و چالشآفرین مطرح بوده است.
علیرغم پیشرفتهای علمی، صنعتی و توسعه راهکارهای حقوقی و مشاورهای، طلاق همچنان یکی از معضلات اساسی جوامع مدرن به شمار میرود که نیازمند چارهاندیشی، برنامهریزی هدفمند و سیاستگذاری جامع برای کاهش آن و جلوگیری از پیامدهای ناگوار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است.
بر اساس آمارهای رسمی، نزدیک به یکپنجم ازدواجها و بر پایه برآوردهای غیررسمی، حدود یک چهارم ازدواجها در ایران به طلاق منجر میشود.
در سال ۱۴۰۲، بیشترین میزان ازدواج در استانهای تهران، خراسان رضوی و خوزستان ثبت شده و جالب آنکه بیشترین آمار طلاق نیز مربوط به همین استانهاست.
در مقابل، کمترین میزان طلاق در استانهای ایلام، سمنان و کهگیلویه و بویراحمد دیده میشود. همچنین طلاق در مناطق شهری به مراتب بیشتر از روستایی است؛ چراکه در روستاها همچنان سبک زندگی مبتنی بر بافت فرهنگی سنتی و مذهبی حاکم است و این عامل تا حد زیادی در کاهش آمار طلاق مؤثر بوده است.
شرایط اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و نیز باورهای دینی و اعتقادی، نقش تعیینکنندهای در افزایش یا کاهش ازدواج و طلاق دارند.
بهطور کلی، علل طلاق را در دو حوزه فردی و اجتماعی میتوان دستهبندی و بررسی کرد.
حوزه فردی (علل درونخانوادگی):
عدم شناخت کافی زوجین از یکدیگر پیش از ازدواج (حتی در دوران نامزدی با صیغه محرمیت)
نبود بلوغ عقلی، اجتماعی و فکری در زمان تصمیمگیری برای ازدواج
نبود تناسب و همتایی (کفویت) در ابعاد فکری، اقتصادی، اجتماعی، سنی، شخصیتی، فرهنگی و خانوادگی
بیکاری و عدم احساس مسئولیت مرد نسبت به زندگی و فرزندان
توقعات بیجا، لجبازی و بیتوجهی به خواستههای یکدیگر
سوءظن، بدبینی و مشکلات روحی و روانی در مواجهه با مسائل زندگی
اعتیاد و فشارهای اقتصادی
حوزه اجتماعی (علل برونخانوادگی): استفاده نادرست از شبکههای اجتماعی و مصرف محتوای غیراخلاقی در فضای مجازی
دخالتهای بیجای خانوادههای زوجین در زندگی مشترک
تأثیر منفی دوستیهای خانوادگی و هنجارهای ناسالم اجتماعی
رواج بیبندوباری در جامعه
کاهش باورها و اعتقادات دینی و مذهبی
بر اساس پژوهشهای جامعهشناختی، بیشترین آمار طلاق در پنج سال نخست زندگی مشترک رخ میدهد.
در این میان، فرزندآوری بهموقع و تقویت باورهای دینی و مذهبی، از مؤثرترین راهکارهای بازدارنده در برابر طلاق و پیامدهای منفی آن محسوب میشود. پیامدهای طلاق برای زنان مطلقه، ۸۵ درصد جنبههای روحی و روانی و ۱۵ درصد جنبههای جسمانی دارد.
امید است با سیاستگذاری اصولی مسئولان، حمایتهای مالی دولت، ارتقاء آگاهی عمومی و اتخاذ تدابیر فردی هوشمندانه از سوی زوجین در مراحل پیش و پس از ازدواج، شاهد کاهش چشمگیر طلاق در جامعه ایرانی – اسلامی باشیم.
نویسنده: صفیاله ملکی، دکترای جامعهشناسی.
انتهای خبر/