تامین نان شب با آهنپاره
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ وعده نوسازی ناوگان با وامهای خندهدار، چیزی جز مسخره کردن رانندگانی نیست که با ماشینهای پیشتاریخی، بار تورم را بر دوش میکشند.
بیشتر بخوانید
تا زمانی که فاصله بین «وامهای دولتی» و «قیمت واقعی بازار» اینقدر زیاد باشد، هر حرفی درباره تعویض تاکسیهای فرسوده، تنها یک شوخی تلخ محسوب میشود.
از این رو خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ به بررسی وضعیت تاکسیهای فرسوده در سطح شهر زنجان پرداخته است که شما را به مطالعه این گزارش دعوت میکنیم.
بحران ناوگان فرسوده تاکسیرانی در شهر زنجان
سعید نجفی رئیس کمیسیون حمل و نقل شورای اسلامی شهر زنجان با بیان اینکه مدیریت و نظارت بر امور تاکسیرانی در شهر زنجان بهطور مستقیم تحت نظر سازمان حمل و نقل عمومی قرار دارد، اظهار کرد: یکی از بحرانیترین چالشهای فعلی در این بخش، وضعیت تاکسیهای فرسوده است. با توجه به سالهای طولانی بهرهبرداری، بخش بزرگی از ناوگان تاکسیرانی شهر قدیمی و فرسوده شدهاند و نیاز مبرمی به تعویض و نوسازی دارند، اما این مسیر با موانع ساختاری و اقتصادی متعددی رو به روست.
وی با بیان اینکه در حال حاضر، دولت برنامه جامع یا تمهیدات ویژهای برای کمک به رانندگان جهت تعویض تاکسیهای فرسوده در دستور کار ندارد و با توجه به شرایط موجود در مرحلهای نیست که بتواند کمکهای مالی گستردهای را در این زمینه تزریق کند، بیان کرد: شهرداری زنجان تلاشهای متعددی را برای مذاکره با بانکها انجام داده تا اعتبارات و وامهای ویژهای برای رانندگان تاکسی اختصاص یابد. با این حال، شکاف عمیق میان مبلغ وامها و قیمت واقعی خودروها، این تلاشها را بیاثر کرده است.
رئیس کمیسیون حمل و نقل شورای اسلامی شهر زنجان با اشاره به اینکه برای مثال، در حالی که مبلغ وامهای پیشنهادی در محدوده ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان است، قیمت یک خودروی مناسب برای تاکسیرانی در بازار فعلی بین ۱/۵ تا ۲ میلیارد تومان نوسان دارد، ادامه داد: این اختلاف قیمت چشمگیر باعث شده است که رانندگان بهتنهایی قادر به پرداخت مابهالتفاوت و خرید خودروی جدید نباشند.
وی عنوان کرد: در بررسی وضعیت فعلی، مشاهده میشود که تعداد قابل توجهی از تاکسیهای فعال در سطح شهر، قدیمی و فرسوده هستند و باید در اسرع وقت تعویض شوند و به دلیل نبود حمایتهای لازم و عدم دسترسی به وامهای بلندمدت و کمبهره، تزریق تاکسیهای نو به ناوگان شهری در سطح بسیار محدودی باقی مانده است.
پیشی گرفتن هزینههای خودرو از درآمد روزانه
در این میان راننده ۵۰ ساله در مسیر کوی فرهنگ به سه راه امجدیه با بیان اینکه مدت زمان زیادی است که در حرفه تاکسیرانی مشغول به فعالیت است، اظهار کرد: با توجه به تورم موجود و بالا رفتن قیمت قطعات خودرو و اینکه امکان خرید ماشین جدید را هم نداریم باید بسوزیم و بسازیم.
وی با بیان اینکه وامهایی که در نظر گرفته میشود ۲۰۰ میلیون تومان واقعاً ناچیز و بسیار کم بوده و با این وامها نمیشود ماشین فرسوده را به ماشین جدید و نو تبدیل کرد چرا که هزینههای نگهداری خودرو در شرایط فعلی، پیشی گرفته از درآمد روزانه است.
در ادامه راننده تاکسی با اشاره به اینکه علاوه بر استهلاک بالای خودرو، تورم جاری در بخش هزینههای معیشتی و اجارهبها، توان پرداختهای جاری رانندگان تاکسی را کاملاً مختل کرده است، بیان کرد: درآمد حاصل از حرفه تاکسیرانی در وضعیت فعلی، قادر به پوشش حتی نیازهای اولیه خانواده و هزینههای جاری منزل نیست. این عدم توازن میان درآمد و هزینهها، منجر به کاهش کیفیت زندگی و ایجاد فشار روانی شدید بر رانندگانی شده است.
فشار تورم بر معیشت رانندگان تاکسی زنجان
در مسیر دوم راننده تاکسی ۴۷ ساله از سمت دروازه رشت به سمت بلوار آزادی با بیان اینکه پس از سالها فعالیت در صنعت تاکسیرانی، اکنون با بحرانی در زمینه استهلاک فنی خودروها مواجه هستیم، اظهار کرد: فرسودگی شدید بدنه و موتور در کنار قیمتهای نجومی قطعات، تداوم فعالیت با این خودروها را با ریسکهای جانی و مالی شدیدی همراه کرده است.
وی گفت: هزینه تعمیرات در سالهای اخیر چنان افزایش یافته که جایگزینی قطعات ضروری، با درآمد ماهانه یک راننده در این بازه سنی، سازگار نیست و منجر به توقف اجباری خودرو در بسیاری از موارد میشود.
راننده تاکسی با اشاره به اینکه سیستم حمایتی و وامهای ارائهشده برای جایگزینی خودروهای فرسوده، در برابر تورم افسارگسیخته بازار، ناکارآمد بودهاند، بیان کرد: در این مقطع، خرید خودروی نو تنها با تکیه بر وامهای دولتی امکانپذیر نیست و رانندگانی که سالها به این صنف خدمت کردهاند، در برابر قیمتهای نجومی بازار کاملاً بیدفاع ماندهاند. این وضعیت باعث شده است که ناوگان قدیمی به جای نوسازی، صرفاً تا حد مرگ فنی به کار گرفته شوند.
باید اشاره کرد که درآمد حاصل از حرفه تاکسیرانی حرفه دیگر پاسخگوی استانداردهای حداقلی زندگی یک سرپرست خانوار نیست. هزینههای مربوط به امرار معاش و مدیریت منزل در برابر کرایههای فعلی، بسیار پیشتازی کردهاند.
این تضاد شدید منجر به این شده است که رانندگانی با تجربه، در سالهای پایانی دوران فعالیت خود، با فقدان امنیت مالی و فشار شدید معیشتی رو به رو باشند و حرفه تاکسیرانی از یک شغل مستقل به یک ابزار برای بقای حداقلی تبدیل شود.
انتهای خبر/