logo
امروز : پنجشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۳:۱۴
[ شناسه خبر : ۵۱۸۶۲ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 5 دقیقه ]
استاد دانشگاه عنوان کرد:

شهید جمهور، سرمایه اجتماعی انقلاب

شهید-جمهور،-سرمایه-اجتماعی-انقلاب
استاد دانشگاه تاکید کرد: شهید آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی با اخلاص، مردمی‌بودن و خدمت بی‌وقفه، سرمایه اجتماعی انقلاب شد و پیوند اقتدار ملی، عدالت اجتماعی و اعتماد عمومی را تحکیم بخشید.

فرید‌الدین حبیببان در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ با بیان اینکه شهادت آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی و همراهان گرانقدرشان، نه تنها یادآور یک سوگ ملی، بلکه فرصتی مغتنم برای تبیین مختصات یک «مکتب مدیریتی» است، گفت: روایت زندگی سیاسی شهید جمهور را باید در چارچوب گذار از دیوان‌سالاری تهی به «بوروکراسی جهادی» فهمید. 

بیشتر بخوانید

وی افزود: او با ترکیب «اخلاص در عمل» و «نگاه راهبردی»، توانست مفاهیمی چون ساده‌زیستی و خدمت بی‌وقفه را از ساحت شعار به عرصه اجرا درآورد، شخصیتی که در اوج هجمه‌ها و نامهربانی‌ها، خدمت را با اخلاصی زاهدانه گره زد و ثابت کرد می‌توان در قله قدرت بود، اما کفِ جامعه را نفس کشید و نام خود را به عنوان «شهید جمهور» در جریده عالم جاودانه ساخت.

استاد دانشگاه با اشاره منظومه شخصیتی؛ «مظلوم پرتوان» در پیوستار خدمت، عنوان کرد: کارنامه شهید رئیسی، پیوستاری از مجاهدت بی‌وقفه در سنگرهای مختلف است، ایشان چه در زمان تحول‌آفرینی در قوه‌قضائیه و خادمی آستان قدس رضوی و چه در مسند ریاست جمهوری، هویت خود را در «مردمی بودن» و خستگی‌ناپذیری تعریف کرد. سفرهای استانی مداوم ایشان، صرفاً یک کنش سیاسی نبود، بلکه تلاشی ساختاری برای «تمرکززدایی» و پر کردن شکاف میان ملت و حاکمیت از طریق مواجهه بی‌واسطه با گره‌های کور معیشتی مردم بود. شاید لقب «مظلوم‌ترین رئیس‌جمهور ایران» برازنده کسی باشد که در برابر سیل اتهامات و نامهربانی‌ها، پاسخی جز خدمت نداشت. 

وی تصریح کرد: رهبر معظم انقلاب با تعابیری همچون «جامع‌الاطراف، پرهیزگار و خردمند» و «خادم‌الرضا بودن» ایشان، تصویری کامل از یک مدیر تراز انقلاب اسلامی ترسیم کرد که فراتر از جناح‌بندی‌های سیاسی، به یک سرمایه اجتماعی بدل شد.

حبیبیان با تاکید بر اینکه چرخش‌های راهبردی؛ از شرط‌زدایی داخلی تا موازنه‌سازی جهانی بزرگ‌ترین دستاورد دولت سیزدهم در عرصه روابط بین‌الملل، عبور از رویکرد تک‌بعدی و «شرطی شدن کشور به مذاکره» بود، ادامه داد: شهید رئیسی با «ایجاد موازنه در سیاست خارجی»، ایران را به بلوک‌های قدرت شرق چون پیمان‌های شانگهای و بریکس پیوند زد و با احیاء روابط با همسایگانی نظیر عربستان، مصر و قطر، دکترین همگرایی منطقه‌ای را جایگزین تنش‌های فرسایشی کرد. 

وی اظهار داشت: نقطه اوج این پیوند میان میدان و دیپلماسی، در واپسین ماه‌های عمر دولت ایشان و با «عملیات وعده صادق» متجلی شد؛ عملیاتی که اقتدار بازدارندگی ایران را در معادلات امنیتی غرب آسیا برای همیشه تغییر داد و نشان داد سیاست خارجی متوازن، پشتوانه‌ای محکم از توان سخت‌افزاری دارد.

استاد دانشگاه تصریح کرد: در حوزه داخلی نیز، دولت با شکستن بن‌بست‌های ساختگی (نظیر واکسن کرونا و کمبود برق و گاز) ثابت کرد که می‌توان بدون گره زدن معیشت مردم به چند برگ کاغذ، کشور را اداره کرد.

 وی با تاکید بر اینکه گره‌گشایی از واحدهای تولیدی تعطیل‌شده (چون هپکو)، حل ناترازی‌های انرژی، پیشرفت شگرف در صنایع بنیادینِ متوقف‌مانده (هسته‌ای و فضایی) و توسعه زیرساخت‌های فناورانه تا دورترین روستاها، بخشی از کارنامه درخشان سه‌ساله ایشان است، گفت: بهبود شاخص‌های کلان اقتصادی همچون رشد ۵ درصدی، کاهش تورم و نزول نرخ بیکاری، همگی محصول تغییر نگاه از «وعده به بیرون» به «تکیه بر توانمندی‌های درونی» بود. در همین راستا، توجه کم‌سابقه به موضوع جمعیت (مشوق‌های فرزندآوری) و اقدامات تسهیل‌گرانه در حوزه بهداشت و درمان (از جمله رایگان شدن درمان بیماری‌های خاص)، چهره‌ای از یک حاکمیت دلسوز و عدالت‌محور را ترسیم کرد.

حبیبیان با اشاره به حماسه تشییع؛ اضافه کرد: رفراندوم دلبستگی ملی بدرقه تاریخی و میلیونی پیکر مطهر شهید رئیسی و یارانش، یک نظرسنجی صرف یا ابراز احساسات گذرا نبود؛ آن اقیانوس مواج انسانی، یک «رفراندوم عینی» از دلبستگی مردم به انقلاب اسلامی و قدرشناسی ملت از خادمان صادق خود بود.

وی تصریح کرد: این حماسه نشان داد که مردم، مظلومیتِ صبورانه خادم خود را در میان انبوه هیاهوهای سیاسی تشخیص می‌دهند و به آن با اشک و افتخار پاسخ می‌گویند.

این استاد دانشگاه با اشاره به میراث همراهان صادق، گفت: این مسیر سرخ، همراهانی داشت که هر یک استوانه‌ای در حوزه خود و ادامه‌دهنده همان مکتب مدیریتی بودند، شباهت مبنایی و تاریخی شهید رئیسی به شهید مظلوم آیت‌الله بهشتی، نه تنها در سوابق قضایی، بلکه در صبرِ تشکیلاتی، روحیه انقلابی و تحمل تهمت‌ها برای احقاق حق مردم تجلی یافت.

وی با بیان اینکه در عرصه دیپلماسی، شهید امیرعبداللهیان نماد یک «دیپلمات انقلابی» بود که دیپلماسی میدان و دیپلماسی رسمی را در بحران غزه و پس از طوفان‌الاقصی به کمال رساند و صدای رسای مظلومان فلسطین در جهان شد، عنوان كرد: در بعد اجتماعی و فرهنگی، شهید آل‌هاشم الگوی امام‌ جمعه مردمی بود که با منش و روحیات ناب خود، سنگر نماز جمعه را به قرارگاه حل مشکلات مردم بدل کرد و در میدان اجرا، شهید رحمتی نماد مدیریت جوان و کارآمد استانی بود که در آذربایجان شرقی نشان داد توسعه از مسیر اعتماد به نخبگان بومی می‌گذرد.

حبیببان با بیان اینکه راه نوین حکمرانی در گام دوم میراث شهید رئیسی برای ایران، ابطال این دوگانه نادرست بود که می‌توان هم آرمان‌خواه بود و هم واقع‌گرا؛ می‌توان هم با دنیا تعامل کرد و هم بر اصول ایستاد، اظهار داشت: او نشان داد که «امنیت ملی» و «معیشت مردم» دو روی یک سکه‌اند و هر دو فقط در سایه اقتدار ملی و تکیه بر توان داخلی محقق می‌شوند. وی تاکید کرد: مسیر او، تثبیت «دیپلماسی خدمت» به عنوان الگوی عملی حکمرانی در گام دوم انقلاب است؛ الگویی که در آن، یک رئیس‌جمهور نه یک مدیرتشریفاتی، که یک خادم واقعی است.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر