به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در جهانبینی اسلامی، عفاف و حجاب فراتر از احکام فردی، یک سیاست اجتماعی کلان و استراتژیک برای تضمین سلامت، پایداری و تعالی جامعه بشری است.
بیشتر بخوانید
این آموزهها که بر پایه شناخت عمیق از فطرت انسانی و نیازهای روحی و جسمی او بنا شدهاند، چارچوبی حکیمانه برای تنظیم روابط اجتماعی ارائه میدهند تا ضمن تأمین امنیت روانی و کرامت انسانی، جایگاه خانواده به عنوان رکن رکین اجتماع حفظ شود.
اساس این نظام اجتماعی بر پیوندی ناگسستنی میان «عفاف» به عنوان فضیلت و حیا درونی، و «حجاب» به مثابه تجلی بیرونی و نمادین آن استوار است.
در واقع، عفاف و حجاب همچون روح و جسم، در تأثیر و تأثری متقابل، یکدیگر را تقویت میکنند؛ به گونهای که حیا و پاکدامنی درونی، فرد را به رعایت حریمها در پوشش و رفتار سوق میدهد و التزام به پوشش صحیح، خود عاملی برای صیانت و تقویت روحیه عفت در جامعه میشود.
پیامدهای درخشانِ نهادینهسازی این فرهنگ در بستر اجتماع، در ابعاد مختلفی قابل مشاهده است؛ نخست اینکه با کاهش محرکهای جنسی در محیطهای عمومی و کاری، فضایی امن، آرام و به دور از تنشهای جنسیتی فراهم میآید که در آن، نگاه ابزاری به جسم رنگ باخته و تمرکز بر شأن انسانی و شکوفایی استعدادهای فکری و علمی جایگزین آن میشود. دوم آنکه با معطوف ساختن کانون جاذبههای عاطفی و جنسی به حریم مشروع و مقدس خانواده، پیوند میان همسران مستحکم شده و از تزلزل بنیان خانواده و افزایش طلاق جلوگیری به عمل میآید.
سوم، این رویکرد با هدایت صحیح غرایز به مسیرهای مشروع، سدی مستحکم در برابر انحرافات، مفاسد اخلاقی و شیوع بیماریها ایجاد کرده و سلامت اخلاقی جامعه را تضمین میکند.
در نهایت، تمرکز بر عفاف، موجب افزایش بهرهوری نیروی کار و مدیریت صحیح انرژیهای جامعه میشود، بهطوری که سرمایههای انسانی و مادی به جای اتلاف در مسیرهای مخرب مدگرایی و جلوهگری افراطی، صرف پیشرفتهای اقتصادی، علمی و تعالی جمعی میشود.
در نقطه مقابل، رویگردانی از این اصول، تهدیدی جدی برای ساختار اجتماعی است که پیامدهای آن بهصورت مستقیم در سست شدن ارکان خانواده، عادیسازی بیبندوباریهای اخلاقی، کاهش امنیت زنان در فضاهای عمومی و هدررفت سرمایههای ارزشمند جامعه نمایان میشود.
بنابراین، عفاف و حجاب نه یک دستورالعمل محدودکننده، بلکه راهکاری پیشگیرانه و هوشمندانه برای ایجاد جامعهای متعادل و بالنده است.
ترویج این ارزشها به عنوان عاملی برای عزت جامعه اسلامی، نه تنها نیازمند پایبندیهای فردی، بلکه مستلزم یک عزم جمعی و ایجاد بسترهای فرهنگی و اجتماعی مناسب است تا کرامت انسان در کنار مصالح جامعه حفظ شده و تمامی انرژیهای فردی و جمعی در مسیر تعالی و شکوفایی تمدنی هدایت شود.
نویسنده: زهرا حاتمی، مدرس حوزه و دانشگاه.
انتهای خبر/