logo
امروز : چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۲۷
[ شناسه خبر : ۵۰۹۵۵ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 3 دقیقه ]
یادداشت؛

جنگ؛ معیار تعیین شرافت

جنگ؛-معیار-تعیین-شرافت
در سایه تهدیدهای آشکار علیه ایران، جنگ به مهم‌ترین معیار سنجش شرافت و وطن‌دوستی افراد تبدیل شده است؛ معیاری که نسبت هر فرد با سرنوشت کشور را مشخص می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ ایران باید تکه‌تکه شود، نقشه ایران تغییر خواهد کرد، گروه‌های تجزیه‌طلب ورود می‌کنند، ایران نابود خواهد شد، مردم ایران شرور هستند. این جملات دیگر تحلیل و حدس و گمان نیست، بلکه اهداف شفاف و علنی ترامپ و نتانیاهو خونخوار است که بر زبان آورده‌اند و برای رسیدن به آن با تمام توان به جنگ ایران و ایرانی آمده‌اند.

بیشتر بخوانید

وقتی صحنه این‌چنین شفاف است، یعنی باید تعارفات را کنار گذاشت و همه‌چیز و همه‌کس را با متر و معیار جنگ و تلاش او برای حفظ تمامیت ارضی ایران عزیز سنجید.

و این یعنی هر کسی را که می‌بینید یا می‌شناسید یا قرار است بعدها با او هم‌کلام شوید یا می‌خواهید به شیوه‌ای او را قضاوت کنید، ابتدا ببینید نسبتش با جنگ چگونه است.

تکلیف دریوزگانی که التماس بمباران مردم کردند، مشخص است. آن‌ها اصلاً ایرانی نیستند و بی‌تردید اسرائیلی هستند؛ ولو اگر شناسنامه‌شان ایرانی باشد یا همین چند سال قبل در تلویزیون و سینما و ورزش ایران حضور داشته باشند.

صحبت سر آن دسته از ایرانی‌هایی (چه داخل و چه خارج کشور) است که ادعای شرافت و وطن‌پرستی دارند. ببینید نسبت آن‌ها با این جنگ چگونه است؟

مثلاً:  اگر نویسنده بوده، در حمایت از کشور قلم زده؟  اگر نقاش بوده، برای این خاک چیزی به تصویر کشیده؟  اگر شاعر بوده، شعری برای وطن سروده؟  اگر خواننده یا مداح یا قاری یا به هر طریقی صاحب صدایی بوده، آن را خرج میهنش کرده؟  اگر نوازنده بوده، برای کشورش نواخته؟  اگر اهل رسانه بوده، با همان رسانه به وطنش خدمتی کرده؟  اگر ورزشکار و بازیگر و مجری و هر نوع سلبریتی دیگری بوده، چگونه با این جنگ رفتار کرده؟  فعال بوده یا در لاک خود خزیده تا ببیند نتیجه جنگ چه می‌شود؟

یک فرد برای حفظ وطنش نیاز نیست حتماً نظامی باشد؛ فقط ببینید تا چه اندازه به رخدادهای مردم‌پایه متناسب با جنگ مرتبط است.

چند بار به‌عنوان نیروی مردمی در ایست‌وبازرسی‌هایی که هر لحظه ممکن است به‌وسیله پهپادهای اجنبی هدف قرار گیرد حضور یافته؟  چند بار در موکب‌ها و ایستگاه‌های صلواتی و کاروان‌های موتوری و ماشینی حاضر بوده؟  چند بار در تجمعات، در کنار مردمی که روزها و شب‌ها جانشان را کف دستشان گرفته‌اند و زیر موشک‌های اجنبی فریاد میهن‌پرستی سر داده‌اند، حضور داشته؟  چقدر از دارایی‌اش را برای کمک به وطنش هزینه کرده؟  چقدر در جمع‌های کوچک و بزرگ از مجاهدت‌های مردم و رزمندگان تمجید کرده؟

خلاصه اینکه شاغول اندازه‌گیری همه‌چیز، این جنگ است.

واژگانی مثل شرافت، انسانیت، وطن‌پرستی، مردم‌داری و هر کلمه نیک دیگری را با ترازوی این جنگ و نسبت افراد با آن تعریف کنید.

نیازی هم نیست خیلی صریح باشید یا بخواهید کسی را تفتیش عقیده کنید؛ آن‌که جنگ و پیروزی بر اجنبی دغدغه‌اش باشد، خیلی زود شناخته می‌شود.

این جنگ دیر یا زود تمام می‌شود؛ اما نباید این‌بار چرخ روزگار بر همان مدار سابق بچرخد و زبان‌درازان همیشگی که در جنگ سکوت کردند یا نق‌زنندگان و معترضان به هر رخداد حمایتی مردم از کشور، دوباره در ژست انسان‌های وطن‌پرست و شریف ظاهر شوند و به ریش میلیون‌ها ایرانی پای‌کار میهن بخندند.

نویسنده: احمد بیگدلی، فعال سیاسی.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر