logo
امروز : چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۲:۳۶
[ شناسه خبر : ۵۰۶۴۸ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 2 دقیقه ]
یادداشت؛

تشنه وصال یار بود

تشنه-وصال-یار-بود
می‌گفتند سال‌هاست در حسرت شهادت اشک می‌ریزد، اما هیچ‌کس فکر نمی‌کرد این اشک‌ها نقشه راهی باشد برای رسیدن به معبود؛ حالا اما او به آرزویش رسیده و ما مانده‌ایم و خاطرات بی‌پایانش.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ کافی‌ست یک‌بار او را می‌دیدی. مهرش به دلت می‌نشست چونان که او را سال‌هاست می‌شناسی. انگار نه انگار که تازه به جمعمان اضافه شده، انگار سال‌ها جای خالی‌اش را در کنارمان حس می‌کردیم و بی‌صدا منتظرش بودیم.

بیشتر بخوانید

چقدر دلتنگت می‌شویم. چقدر به بودنت عادت کرده‌ایم و چقدر نبودنت برایمان تحمل‌ناپذیر است. دلمان برای اقتدارت، برای خنده‌هایت و برای صدای آرامش‌بخشت تنگ می‌شود. دلتنگ نگاه پدرانه‌ات که بی‌نیاز از کلام، همه غصه‌های عالم را از دل ما پاک می‌کرد. در شلوغی دنیا، آغوشت پناهگاه امنی بود که هر وقت خسته می‌شدیم، بی‌هیاهو به آن پناه می‌بردیم.

چقدر این اواخر در حسرت شهادت، اشکتان را دیدیم که در کمال شجاعت شهادت را طلب می‌کردی. نمازت بر پیکر پاک حاج قاسم، دل‌گویه‌هایت با امام عصر (عج) و همه این‌ها نشان از این بود که دوست داشتی همچون مولایت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در جهاد با کفر و در راه وطن و خاک ایران اسلامی به شهادت برسی و چه سرخوشانه این راه را پیمودی و به آرزوی شیرینت رسیدی. آری، تو همیشه تشنه بودی؛ تشنه دیدار، تشنه وصال و حالا می‌دانیم که در کنار ساقی کوثر، سیراب شده‌ای.

ما هم به سیاق پیمانی که تو با خدایت و حضرت حجت بستی، با تو عهد می‌بندیم که تا جان در بدن داریم پرچمت را بر زمین نخواهیم گذاشت. اما قول می‌دهیم فراتر از این؛ قول می‌دهیم راهی را که تو رفتی

پررفت و آمد نگه داریم. به فرزندانمان بیاموزیم که مردان خدا چگونه در دل‌ها نفوذ می‌کنند و چگونه بی‌ادعا تاریخ‌ساز می‌شوند. قول می‌دهیم یادگار تو باشیم در این دنیای پر تلاطم.

آقاجان، حال که پس از سال‌ها به آرامش رسیده‌ای، آرام باش و برایمان دعا کن و بدان که تو را چون جان دوست داریم. می‌دانیم که از پس این پنجره خاکی، نگاهت هنوز به ماست. می‌دانیم که هنوز دلت برای سرنوشتمان می‌تپد. برای استقامت‌مان دعا کن، برای ثبات قدم‌مان. ما بی‌تو یتیم شده‌ایم، اما یادگار تو در این یتیمی، شجاع و استوار خواهد ماند. فقط گاهی سری به خواب‌هایمان بزن و از آن دنیا برایمان از زیبایی‌های دیدار با معبودت بگو. روحت شاد، یادت جاودان و راهت پر رهرو.

نویسنده: عذرا جعفریان، فعال رسانه‌ای

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر