انقلاب زنجانیها باطلالسحر خواب سیاه دشمنان
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ ۲۲ بهمن که میرسد، خیابانها جان میگیرند. موج جمعیت آرام و مطمئن پیش میرود؛ پیرمردی با عصا، مادری با کودک در آغوش، جوانی با پرچم بر دوش. سرما در برابر گرمای دلها کم میآورد و صداها در هم گره میخورند. این حضور فقط قدمزدن نیست، اعلام ایستادگی است؛ گفتن دوباره این حقیقت که ایران با مردمش معنا دارد. هر لبخند، هر شعار و هر نگاه مصمم، روایت زندهای از امید و ایمان است که سالهاست خاموش نشده.
بیشتر بخوانید
در میان این جمعیت، خاطره شهدا نفس میکشد و آینده چشم انتظار است. مردم آمدهاند تا بگویند هنوز پای آرمانها ایستادهاند، هنوز باور دارند میشود ساخت و پیش رفت. ۲۲ بهمن روزی است که دلها به هم نزدیکتر میشود و اختلافها رنگ میبازد. این همایش ملی، تجدید عهدی است با گذشتهای پرافتخار و فردایی روشن؛ روزی که ملت ایران با شور و نشاطش به جهان نشان میدهد قدرت واقعی، در حضور آگاهانه و همدلانه مردم نهفته است.
سراغ چند نفر از افرادی که در این راهپیمائی حضور دارند میروم تا بپرسم برای چه بعد ۴۷ سال همچنان در این راهپیمائی شرکت میکنند و ضرورت حضورشان چیست؟
سرباز رهبرم هستم
نوجوانی قرآن به دست دارد همین که متوجه شد خبرنگارم، گفت: امروز من در این راهپیمائی با قرآن شرکت کردهام تا بگوییم با اینکه در طول هفتههای گذشته دشمن صهیونیستی سعی کرد تا دین و مذهب ما را نشانه رود و اقدام به سوزاندن مساجد و قرآن کرد اما باید بداند همین کارشان که از روی نهایت بزدلیشان بود نمیتواند ذرهای در ما تاثیر بگذارد ما شیعه علی هستیم و گوش به فرمان رهبر انقلابیم.
وی ادامه داد: با حضور خود علاوه بر اینکه اعلام میکنم سرباز رهبرم هستم با صدای رسا میگویم تا جان در بدن دارم پای نظام و رهبرم خواهم ایستاد.
۲۲ بهمن بیانگر خون شهداست
خواهر شهید سلامالله قربانی با بیان اینکه امروز خیابان بوی برادرم را میدهد و بوی همان روزهایی که با لبخند رفت و گفت: «نگران نباش، ایران میماند.»، اظهار کرد: عکسش را روی سینهام چسباندهام و در میان موج آدمها قدم برمیدارم.
وی گفت: جمعیت آنقدر زیاد است که انگار شهر نفس تازهای میکشد. صدای شعارها در گوشم میپیچد و قلبم تندتر میزند.
خواهر شهید قربانی با تأکید بر اینکه با اینکه امروز برادرم نیست، اما رد پایش همهجاست؛ در پرچمهایی که بالا رفته، در مشتهای گرهخورده، در اشکهایی که بیاختیار روی گونهها میلغزد، ادامه داد: وقتی نگاه میکنم و میبینم پیر و جوان، زن و مرد، کنار هم ایستادهاند، دلم آرام میگیرد. با خودم میگویم: «ببین برادر! راهت هنوز زنده است.»
وی گفت: ۲۲ بهمن ماه برای من فقط یک روز نیست؛ روزی است که مطمئن میشوم خون شهدا هنوز حرف میزند، هنوز مردم را به خیابان میکشاند، هنوز امید میسازد.
۲۲ بهمن نماد اتحاد ملت است
پدری با فرزند خردسالش با بیان اینکه دست کوچک فرزندم را در دست گرفتهام طوری که قدمهای کوتاهش او در میان جمعیت گم میشود، اظهار کرد: گاهی خسته میشود، بغلش میکنم و روی شانهام مینشیند. با چشمان کنجکاوش پرچمها را نگاه میکند، به صداها گوش میدهد، میخندد.
وی گفت: شاید هنوز معنی شعارها را نداند، اما من آمدهام تا «حس تعلق» را به او یاد بدهم، آمدهام تا بداند ایران فقط یک اسم روی نقشه نیست؛ ایران همین مردماند، همین همدلی، همین کنار هم ایستادن.
این پدر با تأکید بر اینکه در میان جمعیت، غریبهها به هم لبخند میزنند، جا باز میکنند، کمک میکنند. اینجا مهربانی جریان دارد، افزود: وقتی به آینده فکر میکنم، نگاهش میکنم و امیدوار میشوم. میگویم اگر روزی از من پرسید «۲۲ بهمن یعنی چه؟» میگویم: یعنی روزی که مردم، با هم، برای آینده تو قدم زدند.
روز ۲۲ بهمن یک فرصت است
دختر نوجوان شرکتکننده در راهپیمایی ۲۲ بهمن ماه با بیان اینکه من امروز در راهپیمایی ۲۲ بهمن کنار خانوادهام قدم برمیدارم و حس میکنم جزئی از یک اتفاق بزرگ هستم، اظهار کرد: جمعیت، پرچمها و شعارها برای من فقط صحنه نیست بلکه نشانهای از زنده بودن امید و باور در دل مردم است وقتی اطرافم را نگاه میکنم احساس غرور دارم و از اینکه به نسلی تعلق دارم که هنوز به آینده کشورش اهمیت میدهد به خود میبالم.
وی با بیان اینکه حضور من در این راهپیمایی از روی اجبار نیست از روی باور است، اضافه کرد: برای من، ۲۲ بهمن فقط یک روز تاریخی نیست، بلکه فرصتی است تا بگویم به مسیر انقلاب و رهبری کشورم اعتماد دارم. من باور دارم که اگر مردم کنار هم بمانند و وحدتشان را حفظ کنند، هیچ فشاری نمیتواند ما را از پا دربیاورد.
دختر نوجوان شرکتکننده در راهپیمایی ۲۲ بهمن گفت: شرکت در این راهپیمایی به من یادآوری کرد که حتی در سن نوجوانی هم میتوانم صدایم را نشان بدهم و بگویم که آینده این کشور برایم مهم است. من آمدهام تا بگویم به ایرانم، به رهبریام و به راهی که انتخاب شده، ایمان دارم.
کودکی که دست در دست مادرش دارد چه شیرین و رسا نابودی دشمنان را علت حضور خود بیان میکند و مادر نیز با بغضی در گلو میگوید تا جان در بدن داریم پای آرمانهای انقلاب، ایران با عزت و ولی امر مسلمین هستیم و هرگز عقب نخواهیم نشست.
مطمئنا اگر سراغ سیل جمعیتی که در این راهپیمایی حضور داشتند میرفتم هر یک دلیلی را برای این حضور میدانستند و اما آنچه که نمود داشت این بود که علیرغم تمام تلاشهایی که دشمن در طول چند دهه اخیر کرد ملت ایران و مردم استان زنجان نه تنها ذرهای نسبت به آرمانهای خود کوتاه نیامدند بلکه سرسختتر از قبل پای نظام، انقلاب ایستادهاند و فرمانبردار امر ولیفقیه هستند و در این راه ذرهای عقب نخواهند نشست.
آری اینجا زنجان است، با اینکه هوا سرد و نم نم باران هم زده بود، اما مردم شهر شور و شعور حسینی حماسهآفرینانی که ۴۷ سال با حضور خود در جشن ۲۲ بهمن ماه سیلی محکمی بر دهان یاوهگویان زدهاند و امسال نیز سرسختتر از قبل به آمریکا و دستنشاندههای آنان نشان دادند تا خون در رگ ماست هدیه به رهبر ماست و پیروز همیشه میدان ملت ایران و مردم انقلاب خواهند بود و هیچ باد سردی نمیتواند گرمای اتحاد و همدلی را از ملت ایران و مردم استان زنجان بگیرد.
انتهای خبر/