پوشش محصول تعامل اقتصاد الگوریتمهای مجازی شده است
محمدرضا نجفلی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ درباره بازنمایی پوشش در رسانهها و شبکههای اجتماعی، با تشریح سازوکارهای اثرگذار بر انتخاب پوشش نسل جدید تأکید کرد و گفت: آنچه امروز بهعنوان پوشش اجتماعی دیده میشود، محصول تعامل اقتصاد، الگوریتمهای مجازی، ذائقهسازی و بازتاب منفی فعالیت های فرهنگی در جامعه بوده است.
بیشتر بخوانید
وی پوشش را پدیدهای ارتباطی و حامل پیام دانست و افزود: پوشش کنشی فردی نیست؛ بلکه در زمره فضاهای بصری قرار میگیرد و قابلیت انتقال معنا دارد. حجاب و پوشش اجتماعی امروز الگویی رسانهمحور است که از طریق سلبریتیها و بازنماییهای هدفمند به جامعه تزریق میشود.
این کارشناس فضای مجازی خاطرنشان کرد: سلبریتیها برای افزایش دیده شدن و رشد اقتصادی خود از پوشش بهره میبرند. الگوریتمهای فضای مجازی نیز بر اساس جذابیت بصری و میزان تعامل، محتوا را برجسته میکنند و نتیجه این ساز و کار شکلگیری روندی از همسانسازی پوشش در مدارس، کلاسها و فضای اجتماعی است.
نجفلی کم کاری مراجع کنترل فرهنگی را یکی از ریشههای بحران پوشش دانست و متذکر شد: محصولات عرضه شده برای نوجوانان ارزان، فراگیر و در دسترساند. نوجوانی که میل به دیدهشدن دارد و جامعه برای او الگوی روشن مشخص نمیکند، طبیعی است که به سمت آنچه در جامعه محبوب و قابل تهیه است گرایش پیدا کند. این روند بهتدریج به عادت و سپس سبک زندگی تبدیل میشود.
وی با اشاره به نقش حباب اطلاعاتی شبکههای اجتماعی در شکلدهی به معیارهای زیبایی تصریح کرد: در عصر حقیقتگریزی، افراد کمتر به تفکر عمیق میپردازند و بیشتر به دنبال جذابیت بصری هستند. زمانیکه جایگزینی برای ترندهای مجازی وجود ندارد بازتعریف مفهوم زیبایی تنها راه باقیمانده است؛ یعنی انتقال ارزش از ظاهر به زیبایی درونی.
این کارشناس فضای مجازی با استناد به نگاه شهید مطهری درباره تعادل میان پلیس درونی و پلیس بیرونی، گفت: اگر در حوزه پوشش تنها به اقدامات سلبی بسنده شود نتیجهای جز لجاجت ندارد. رسانه، خانواده و نهادهای فرهنگی باید همزمان در تقویت باورهای دینی، کرامت انسانی و بازتعریف مرجع تأیید نقش ایفا کنند.
وی نمونهای از دوگانگی هویتی نوجوانان را نیز بیان کرد و یادآور شد: دانشآموز چادری که در فضای واقعی چهرهای محتاط دارد اما در فضای مجازی با هویتی کاملاً متفاوت و بیحجاب فعالیت میکند، نشاندهنده اثر الگوریتمها، نبود جایگزین فرهنگی و ضعف در انتقال محتوای مبتنی بر خداباوری است و این شکاف از نوجوانان به والدین نیز منتقل شده است.
نجفلی تأکید کرد: دیده شدن در فضای مجازی به یک ذائقه و سبک زندگی تبدیل شده است. ترندها از مدرسه تا خانواده تکرار و تثبیت میشوند و لباسهایی که پیشتر مختص خانه بود امروز در جامعه نرمالسازی شده است و زیست مجازی با واقعیت روزمره ادغام شده و صنعت پوشاک سنتی عملاً دچار تداخل کارکرد شده است.
انتهای خبر/