خیمه مادری در ابهر سنگر عشق و ولایت
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ در شهر ابهر سرزمین ایمان و آفتاب، خیمه مادری برپاست؛ خیمهای که از جنس پارچه نیست، از تاروپود عشق و استواری بافته شدهاند.
بیشتر بخوانید
اینجا، در دل جامعهای که هدف هجمههای فرهنگی است، مادران و دختران ایران، سنگرهایی از جنس مهر برپا کردهاند. آنان با اقتدا به بانوی دو عالم، حضرت فاطمه زهرا (س)، که نخستین بسیجی جهان اسلام نام گرفتند، هنرنمایی میکنند، هنر پیوند زدن مادری و مجاهدت، هنر پاسداری همزمان از حریم خانواده و خطوط سرخ ولایت.
در نبرد نرم این روزگار، سلاح آنان، شعور دینی و دلهای آکنده از عشق است. آنان سربازانی هستند که یونیفرم نظامی بر تن ندارند، اما در جبههای حیاتی میجنگند جبههای که قلبهای نسل آینده، هدف اصلی آن است. این بانوان، با از خودگذشتگی، دشمن را در همان میدانی مغلوب میسازند که او خود برگزیده است: میدان فرهنگ. شکست دشمن در این عرصه، نه با شلیک گلوله، که با روشن نگاه داشتن چراغ ایمان در خانواده و پرورش فرزندانی پیرو مکتب اهل بیت (ع) محقق میشود.
خیمه مادری، نماد این نبرد مقدس است. نمادی که نشان میدهد زن مسلمان ایرانی، در نرمترین و عمیقترین حالت خود، قاطعترین موضع را در برابر استکبار و تهاجم فرهنگی دارد.
او با مدیریت عاطفه و عقلانیت در کانون خانواده، سپری استوار در برابر طوفانهای تهدید میسازد. این نقش، خطیری است که حضرت زهرا (س) اسوه آن بود؛ الگویی که هم در خانه، همسری وفادار و مادری دلسوز بود و هم در صحنه اجتماعی، مدافعی شجاع و خطشکن.
پس خیمههای مادری را باید حلقههای وصل گذشته پرافتخار به آیندهای درخشان دانست. این خیمهها، دانشگاههای عشق و مقاومتی هستند که در آن، درس ایستادگی و پاکدامنی تدریس میشود. حضور در زیر این خیمهها، برای هر زن ایرانی، بیعت دوباره با آرمانهای بلندی است که شهیدان برای آن جان باختند. اینجا، زنان ما نه در حاشیه، که در کانون مبارزه برای حفظ هویت اسلامی و ایرانی خویش ایستادهاند و با دستانی که برای نوازش فرزندشان بلند میشود، پرچم مقدس مقاومت را نیز برافراشته نگاه میدارند.
دختر محجبه ابهری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: من با این چادر سیاه و این دل پرامید، امروز به این جمع نیامدهام فقط برای اینکه در یک مراسم شرکت کرده باشم. من اینجا هستم تا با تمام وجودم فریاد بزنم که ما، دختران این سرزمین، در برابر آن همه نقشهای که برای جدا کردنمان از هویت و ایمانمان کشیده شده، ساکت ننشستهایم.
وی با بیان اینکه هدف من این است که بگویم مادران فردا، امروز در خیمههای مادری درس ایستادگی میآموزند، افزود: ما اینجا جمع شدهایم تا از یگانه اسوهمان، حضرت زهرا (س) یاد بگیریم که چطور هم میتوان عاشق همسر و فرزند بود، هم شجاعانه در برابر باطل ایستاد. چطور میتوان با لبخند و آرامش، سنگینترین بار مسئولیت را به دوش کشید.
این دختر محجبه ابهری خاطرنشان کرد: آنها که فکر میکنند با شبیخون فرهنگی میتوانند نسل ما را از ارزشهایش دور کنند، سخت در اشتباهند. من اینجا هستم تا ثابت کنم که حجاب من، نه یک محدودیت، که یک پرچم است؛ پرچم ایستادگی و آزادگی.
وی متذکر شد: حضور من در این اجتماع، یعنی من سنگر خانهام را رها نکردهام، بلکه دارم آن سنگر را گسترش میدهم تا تمام جامعهام در برگیرد.
این دختر محجبه ابهری عنوان کرد: من اینجا هستم تا به همه نشان دهم که دختر مسلمان ایرانی، در نرمترین و لطیفترین حالتش، مثل فولاد آبدیده، محکم و شکستناپذیر است. ما اینجا با هم پیمان میبندیم که نگذاریم فرهنگ بیگانه، ریشههای درخت تنومند خانوادهمان را خشک کند.
مادر محجبه ابهری در گفتگو خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: به عنوان یک مادر، وقتی پایم به این خیمه و این اجتماع باز میشود، دلم از یک آرامش عجیبی لبریز میشود. انگار به سنگری پناه آوردهام كه در آن، نه صدای توپ و تیر، كه نوای دلنشین قرآن و ذكر است. من اینجا نیامدهام تا فقط شركت كرده باشم، من اینجا آمدهام تا سلاح بردارم.
وی با بیان اینکه سلاح من در این نبرد فرهنگی، همان داستانهایی است كه شبها برای فرزندانم در گوششان زمزمه میكنم، افزود: سلاح من، صبری است كه وقتی هجمههای فضای مجازی به سمت نوجوانم میآید، از خود نشان میدهم. و این خیمه، پادگانی است برای تجدید قوا و یادگیری فنون این جنگ نامرئی.
این مادر ابهری متذکر شد: من اینجا در كنار دیگر خواهرانم، از حضرت زهرا (س) یاد میگیرم كه چطور میشود در سختترین شرایط، هم كوهِ استواری برای خانواده بود و هم چراغ راهی برای جامعه. ایشان به من میآموزند كه پاسداری از خانواده، خود بزرگترین جهاد است. وقتی به خانه برمیگردم، با دستانی پر و دلی قویتر، به جنگ روزمرهای میروم كه دشمن میخواهد با آن، بنیانهای اعتقادی خانوادهام را سست كند.
وی خاطرنشان کرد: حضور من در اینجا، یک پیام بیشتر ندارد، من به عنوان مادر این نسل، اجازه نمیدهم فرهنگ بیگانه، مهمان ناخوانده خانهام شود. من اینجام تا به همه بگویم كه سنگر اصلی در دل خانههای ماست و مادران، سربازان فداكار این سنگرند. برای فردای فرزندانم اینجا ایستادهام، تا آنان نیز همچون من، در سایه ولایت، سرافراز زندگی كنند.
انتهای خبر/