[ شناسه خبر : ۴۸۳۷۱ ]
[ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 1 دقیقه ]
خطبه ۱۵۷ نهجالبلاغه؛
عیب خویش بین نه عیب دیگران
امام علی عیله السلام در خطبه ۱۷۶ فرمودند: خوشا به حال کسی که به جای عیبجویی دیگران، عیبهای خود را بشناسد، به خانوادهاش رسیدگی کند، روزی حلال بخورد، فرمانبردار خدا باشد، بر خطاهایش بگرید و دیگران از او در امان باشند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ يَا أَيُّهَا النَّاسُ طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَيْبُهُ عَنْ عُيُوبِ النَّاسِ وَ طُوبَى لِمَنْ لَزِمَ بَيْتَهُ وَ أَكَلَ قُوتَهُ وَ اشْتَغَلَ بِطَاعَةِ رَبِّهِ وَ بَكَى عَلَى خَطِيئَتِهِ، فَكَانَ مِنْ نَفْسِهِ فِي شُغُلٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ.
بیشتر بخوانید
امام علی علیه السلام در خطبه ۱۷۶ فرمودند: اى مردم خوشا به حال كسى كه عيبشناسى نفس، او را از عيب جويى ديگران باز دارد و خوشا به حال كسى كه به خانه و خانواده خود پردازد و غذاى حلال خود را بخورد و به اطاعت پروردگار مشغول باشد و بر خطاهاى خويش بگريد و همواره به خويشتن خويش مشغول باشد و مردم از او در امان باشند.
انتهای خبر/

